Arrogantie zonder blozen - Wenen helpt niet

 

Tekst ©JosNijsten2008

 

51st Session of the UN Commission on Narcotic Drugs - Vienna March 2008

 

De "NGO partner gemuilkorfd", video van de Hungarian Civil Liberties Union was een overweldigend succes: meer dan 65.000 mensen hebben al gezien hoe UNODC's Directeur weigert te antwoorden op de vraag van ENCOD's Frederick Polak. Vele kijkers stuurden ook een e-mail naar Mr. Costa om hem nog eens dezelfde vraag te stellen die hij halsstarrig weigerde te beantwoorden bij de 51ste zitting van de Commission on Narcotic Drugs (CND, Commissie Verdovende Middelen), in maart van dit jaar:

 

Hoe verklaart u dat in Nederland minder jongeren cannabis proberen dan in de omliggende landen, terwijl in Nederland cannabis vrij te verkrijgen is in coffeeshops terwijl in de andere landen een veel strikter beleid wordt gehanteerd?

 

De verzamelde pers had geen aandacht voor de schizofrene houding van Costa. De video illustreert de arrogantie van de macht op een onmiskenbare manier. En dan wordt koudweg beweerd dat beslissingen op een democratische manier genomen worden op basis van objectieve gegevens.

 

Onder welke soort democratie moeten we dit dan plaatsen? De "prille" democratie van Nepal? De "disciplinaire" democratie van Birma? Of de "big business" democratie van de VS?

 

ENCOD trok lessen uit de Weense worst. Lees hierover op http://www.encod.org/info/ENCOD-BULLETIN-40,1186.html

 

 

IHRA 19th International Conference - Barcelona May 2008

 

Beelden zeggen (soms) meer dan woorden. Het was weeral tien jaar geleden dat met veel tromgeroffel door Antonio Maria Costa en zijn sprookjesprinsen een drugsvrije wereld aangekondigd werd voor 2008. Het sprookje is een sprookje gebleven.

 

In juni 2000 maakte Pino Arlacchi zich nog sterk: "Mijn stelling dat we over acht jaar in een drugsvrije wereld kunnen leven is geen loze droom. Ons programma werd ruim twee jaar geleden opgestart en begint vruchten af te werpen. Alleen weet niemand het."

 

Wat zijn wij, simpele burgers, toch domkoppen! En wat zijn die sprookjesprinsen toch slimmeriken!

 

Als we dan naar de realiteit kijken, zien we een stijging van de drugproductie en consumptie ťn een uitbreiding van het assortiment met synthetische en chemische drugs zoals "ice" en "methamfetamine" (vooral in de repressieve VS). We zien dan ook dat de vetbetaalde sprookjesvertellers nog altijd in hun superioriteit geloven en NGO's die een realistisch drugsbeleid nastreven, bestempelen als lunatics die legalisering beogen.

 

We weten ook dat de vetbetaalde sprookjesprinsen in hun leugens moeten blijven volharden om hun geloofwaardigheid niet te verliezen.

 

De Hungarian Civil Liberties Union (HCLU) maakte beeldopnamen van dit "Cirque du sommet". We konden hierboven al de confronterende vraag van professor Frederick Polak aan Antonio Costa meebeleven. We hoorden de tenen krullen van de gevestigde dikbuiken die uit hun gezapige droomwereld gerukt werden. Costa werd behoorlijk arrogant en probeerde Polak de mond te snoeren met non-argumenten. De vraag bleef onbeantwoord en de microfoon van professor Polak werd uitgeschakeld.

 

Toch bleef de vraag Costa achtervolgen. In zoverre zelfs dat hij een uitstapje maakte naar Amsterdam om een coffeeshop (Dampkring) en een gebruikersruimte te bezoeken. Hij moet gedacht hebben, ik heb nu een coffeeshop gezien dus weet ik waar het over gaat als die ambetanterik van een Polak mij nog iets vraagt...

 

En jawel hoor, tijdens het vragenuurtje in Barcelona op de IHRA conferentie van 15 mei, dook het kwelduiveltje van Costa weer op met zijn vraag. Lichtjes aangepast deze keer.

 

"Wat hebt u in Amsterdam geleerd?" vroeg F. Polak aan de UNODC directeur.

 

"Availability causes use" - "Beschikbaarheid leidt tot gebruik" - stelde Costa. "De verslaving in Amsterdam is driemaal groter dan eender waar in Europa".

 

Dr. Alex Wodak, directeur van de Dienst Alcohol en Drugs van het St Vincent Ziekenhuis van Sydney, AustraliŽ, ontkent die bewering ten stelligste.

Er is immers slechts ťťn enkele vergelijkende studie gedaan, namelijk de studie Reinarman. Peter D.A. Cohen en Hendrien L. Kaal onderzochten met een identieke methodologie de verschillen/gelijkenissen tussen Amsterdam en San Francisco. De studie werd in 2004 gepubliceerd in het American Journal of Public Health onder de titel "The Limited Revelance of Drug Policy" en kan geconsulteerd worden op http://www.cedro-uva.org.

 

Het aantal mensen dat meer dan 25 keer cannabis gerookt had, lag in San Francisco op 39 procent, in Amsterdam op 12 procent.

 

Op de vraag of hen heroÔne, cocaÔne of speed werd aangeboden toen ze de laatste keer cannabis wilden kopen, antwoordden in San Francisco 51 procent positief, in Amsterdam was dat 15 procent.

 

 

Dr. Wodak ziet dat als een stevig argument voor de scheiding van de markten waarop het coffeeschopbeleid gebaseerd is.

 

Maar hij vindt dat er teveel aandacht gaat naar de consumptie. Er moet meer oog zijn voor het geheel, het gezondheidsaspect, de economische gevolgen, de corruptie en de criminaliteit die de illegaliteit met zich meesleurt.

 

 

De verklaringen van Costa over het terugdringen en stabiliseren van de drugsmarkt zijn gebaseerd op gemanipuleerde gegevens.

"De globale drugsmarkt is niet verkleind, laat staan geŽlimineerd", zegt Martin Jelsma, coŲrdinator van het Drugs & Democracy Program. "Voor iemand als Antonio Maria Costa in zijn functie van directeur van de UNOCD is het natuurlijk uitgesloten om toe te geven dat zijn organisatie gefaald heeft over de hele lijn", besluit Jelsma.

 

De Hungarian Civil Liberties Union (HCLU) geeft op http://www.drugreporter.net uitgebreid verslag over bijeenkomsten rond drugsbeleid.

 

 

Aanbevolen:

 

* Silenced NGO Partner Period!

* Lunatics or reformers?

* Questions from a parallel universe

* Paul Hunt IHRA 2008 Barcelona

* Costa and his NGO critiques

* Is the drugproblem contained?

* http://www.tasz.hu/supportus

http://www.youtube.com/watch?v=Gstu0ngr3xI&feature=related

 

JosNijsten2008 - ©Copyleft

 

 

 

"Het drugsbeleid is een van de weinige onderwerpen waarbij het een vaste gewoonte is geworden om alleen de dominante visie weer te geven."

(Freek Polak in Highlife feb/mrt 2006 - pag 76)