Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers

 

Hoorzittingen, een analyse

 

 

Tekst ©JosNijsten2006

 

Bij lezing van de verschillende partijstandpunten over drugs verbaasde vooral de VLD (thans OpenVLD). Op mijn vraag welke wetenschappelijke studies aan de basis lagen van dit standpunt werd mij het volgende geantwoord door de heer Jochen Soetens van de VLD-Studiedienst:

 

"De houding van de VLD wordt mee bepaald door hoorzittingen met diverse betrokkenen op het terrein. Als voorbeeld verwijs ik b.v. graag naar het verslag van de bespreking van drugswet in 2003. Dit verslag kan worden geraadpleegd via de website van de Kamer. Zie http://www.dekamer.be/FLWB/pdf/50/1888/50K1888004.pdf"   

 

Een grotere kloof dan tussen de beweringen van de gehoorde "deskundigen" en wetenschappelijke onderzoeksresultaten is niet denkbaar. De "deskundigen" die gehoord werden komen terug aan het woord in deze analyse. Alleen is er nu dit verschil: beweringen zonder wetenschappelijke ondersteuning - of erger nog, leugens – zullen de aandacht krijgen die ze verdienen. Geniet met mate.

 

Bronnen van Belang

 

Inleiding

 

We zijn 2006. De discussie spitst zich toe op cannabis en coffeeshops en dus is het woord nultolerantie weer helemaal in zwang. En het wordt tijd ook want de verkiezingen komen dichterbij en hoe kunnen politieke partijen zich beter profileren dan als tegenstander van dingen waarvoor ze de 'burger' eerst bang gemaakt hebben.

 

En die dekselse Maastrichtse burgemeester Leers vindt het ongelooflijk geestig om wat hennepolie op het vuur te gooien door met glinsterende oogjes aan te kondigen dat de stad enkele coffeeshops zal openen op 20 meter van onze vaderlandse grens, om de drugtoeristen op te vangen tussen Lanaken en Maastricht.

Zo een beetje gelijk kerncentrales, die staan ook altijd om een of andere reden van volksgezondheid, veiligheid en overlast, net aan de landsgrenzen.

 

"Ja maar", verdedigen de mensen zich in het café langs de verbindingsweg in Smeermaas, "we hebben hier al die harddrugdealers, die coffeeshops kunnen we best missen". Groot gelijk, je moet geen problemen zoeken waar ze niet zijn. Er zijn immers alternatieven. Vrije teelt voor iedereen bijvoorbeeld. En je moet de cannabisgebruikers voorzien van een zuiver product, uit gezondheidsoverwegingen.

 

Maar (voormalig) burgemeester Vangronsveld van Lanaken heeft een beter idee: "Intellectuele (!) camera's plaatsen, nummerplaten noteren en bij de terugkeer uit de shops, de druggebruikers uit het verkeer halen en fouilleren."

Fouilleren hé Vangronsveld... ook bij die vettige fraterkes op school gezeten zeker?

 

"Je verschuift het probleem, je lost het niet op door de verkoop te verplaatsen...", hoor ik zeggen. Ja, dat is nu eenmaal zo. Rechtstreekse of onrechtstreekse geldproblemen worden immers NOOIT opgelost, die worden ALTIJD verschoven. Naar andere sectoren, naar andere personen, naar andere landen. Dus stop met nepoplossingen te zoeken in die hoek. Stop ook de bemoeizucht met de roes van een ander. Normaliseer, begin bij jezelf. Pas de wetten aan de mensen aan en probeer het niet andersom te doen. Met achteruit rijden los je het mobiliteitsprobleem ook niet op.

 

De drugswetgeving moet sowieso herzien worden wegens 'onregelmatigheden'. Om dat toe te lichten nemen we het Kamerrapport van 11 februari 2003 als leidraad. De studiedienst van de VLD verwijst immers naar dit rapport in hun standpunt over drugs. Behalve een aantal deskundigen uit wetenschappelijke hoek waren er uiteraard de "deskundigen" uit de politiek en de preventie. We overlopen hun argumentatie.

 

CAD Limburg

 

De heer Marcel Vanhex, directeur van het CAD, stelt in het rapport dat een drugbeleid twee luiken omvat. Een luik dat ingrijpt op de verspreiding van de drugs (beschikbaarheid) en een luik dat de bevolking - meer bepaald de bijzonder kwetsbare groepen - sensibiliseert over de problemen van het gebruik (verslaving bijvoorbeeld). Dat de meeste gebruikers erin slagen cannabis op een geïntegreerde manier te gebruiken zonder in de problemen te komen of anderen in de problemen te brengen, is een zaak die het CAD liever niet zelf verduidelijkt. Daarvoor verwijst Vanhex naar 'collegae' die nog aan het woord moeten komen.

 

Vanaf dan beperkt de inbreng van het CAD zich alleen nog maar tot geld, toelagen, subsidies, fondsen, personeelskosten, en meer zaken die losstaan van de essentie van het drugsbeleid. Drie bladzijden lang (p.32-33-34) krijgen we uitleg over hun administratieve budgetwerking.

Vanhex komt nog één keer terug aan het woord op pagina's 65-66.

 

“De heer Vanhex (CAD-Limburg) stipt aan dat het preventiebudget sinds de uitbrenging van de beleidsnota ‘Drugs’ is gestegen.” (...)

 

“De terzake vrijgemaakte kredieten zijn evenwel ontoereikend om alle kosten te kunnen dekken.”

 

“Er werd meer geld vrijgemaakt maar doordat die kredieten niet gestructureerd en slechts tijdelijk zijn, heerst in de sector onzekerheid en scepsis”.

 

Dat leert ons meer over de behoudsgezindheid van de organisatie dan over preventie-activiteit.

Leve de gebruikers, zij verantwoorden en garanderen ons voortbestaan?

 

Op 31 mei 2006 kwam het CAD aan het woord op WebTV (Scherpe controles op Limburgse drugbussen) in verband met de coffeeshopsoap aan het grensgebied. En wat horen we daar? In Limburg bestaat de steppin'stone theorie nog steeds. Cannabisgebruikers stappen over naar crack, de fastfood van de drugs, rookbare cocaïne met ammoniak en ether, een product dat gemakkelijk zelf kan gebrouwen worden.

 

Als dergelijke nonsens mee aan de basis van een drugsbeleid liggen, dan kan het niet anders of er komen ongelukken van. Dit is pure bewuste kromtrekkerij. Foei CAD, jullie moesten ontbinden van schaamte.

 

Ouders tegen Drugs

 

Schaamteloosheid is ook wel toepasbaar op deze deelnemende organisatie die rechtstreekse banden heeft met extremistische organisaties. 'Het begon met een jointje' is de bijbel waaruit de dames Van den Eynde, Smits en Vergucht, vertegenwoordigsters van "Ouders tegen Drugs", hun keutels peuteren.

De rechtstreekse aanleiding voor de oprichting van de organisatie was de dood van de zoon van mevrouw Josephine Smits. De jongen was verloren gelopen en spoot zich dood met slecht spul, met teveel spul of gewoon uit zelfvernietigingsdrang. De vereniging zegt "te spreken namens duizenden ouders en familieleden die zich vandaag in een moeilijke en pijnlijke situatie bevinden en nergens gehoor vinden."

 

Dat zou moeten blijken uit een petitie die OtD organiseerde tegen de legalisering van cannabis... Spuiten, cannabis, alles wordt een beetje op één hoop gegooid, zonder samenhang.

 

Maar er is lijm die de losse stukken samenhoudt: de instapdrug-theorie van Harry Anslinger, hoofd van het Amerikaanse Federal Bureau of Narcotics, de voorloper van de DEA (Drugs Enforcement Administration). Daarover wil ik kort zijn: Anslinger was een gestoorde racist die geloofde dat marihuanarokers in vleermuizen veranderden om bloederige moorden te begaan op blanke godvruchtige Amerikanen (zie De geschiedenis van het marihuanaverbod). Vanuit dat standpunt zag hij elke vorm van demoniseren van cannabis als een weldaad voor de mensheid. Tot het tegendeel bewezen werd. Dat is intussen wetenschappelijk bewezen (*1).

 

Harry Anslinger: “Mexicanen, negers, homo’s, ze hebben allemaal maar één doel voor ogen: de vernietiging van de blanke superioriteit.”

 

Maar met die theorie staat of valt de bestaansreden van zowel CAD als van "Ouders tegen Drugs".

De vraag is ook of voortgezet demoniseren, een verloren zoon en een petitie, van dit comité een deskundigenteam maken. Dat antwoord is kort: Neen.

 

1. We overlopen de inbreng van mevrouw Marjan Van den Eynde, toen gemeenteraadslid in Temse voor het Vlaams Blok.

 

* Van den Eynde vraagt zich af of we de strijd tegen cannabis moeten opgeven omdat "we onmogelijk alle illegale drugsgebruik kunnen uitroeien?"

"Integendeel," zegt VdE, "de strijd tegen drugs vraagt een harde en kordate aanpak in plaats van het gedogen ervan."

 

Cannaclopedia: Er zijn voldoende onderzoeken die uitwijzen dat een "harde aanpak" niet het effect ressorteert dat hier door "Ouders tegen Drugs" beoogd wordt. Tijdens de regering Carter was in bepaalde VS-staten cannabis gelegaliseerd, in andere staten werd er repressief opgetreden. Er waren geen aanwijzingen dat de legalisering het gebruik doet toenemen. Op de vraag: "Gaat u cannabis gebruiken als het legaal wordt?" volgt steevast het antwoord: "Nee, ik niet, maar die anderen..." En dat is nu juist het punt: het gaat altijd over "die anderen". "WIJ kunnen ons (legaal) druggebruik onder controle houden, maar die anderen..."

 

De tendens is Europees. In Nederland wordt er niet meer cannabis gebruikt dan elders in Europa. De verschillende beleidsvormen in de Duitse deelstaten brachten ook geen verschillen aan het licht (*2). Na veertig jaar oorlog tegen drugs is het bij zowel voor- als tegenstanders duidelijk dat een legalisering de enige manier is om die oorlog te winnen.

 

* Van den Eynde: "Al wordt niet iedere cannabisgebruiker een heroïneverslaafde, toch zijn bijna alle heroïneverslaafden wel begonnen met cannabis."

                                    

Cannaclopedia: Alle valiumverslaafden zijn begonnen met hoestsiroop. Alle opgeblazen bodybuilders zijn begonnen met sport. Er is geen farmacologisch verband en geen wetenschappelijke grond om aan te nemen dat het ene het andere tot gevolg heeft. Er is integendeel onderzoek gedaan naar cannabis als uitstapdrug. De resultaten van die studie(s) waren in 2003 al bekend en experten terzake horen daarvan op de hoogte te zijn (*1).

 

* Van den Eynde: "Cannabisgebruik veroorzaakt angstaanvallen, soms euforie, verlies van tijdsbesef, schizofrenie, verminderde geheugencapaciteit, beschadiging van de longen, enz."

 

Cannaclopedia: Angst om betrapt te worden (door slecht geïnformeerde ouders) mag hier niet mee in rekening gebracht worden want dat is uitsluitend te wijten aan de illegale status ervan. Er is ook onderzoek gedaan, onder meer in 2003, naar de angstwerende werking van cannabinoïden (*3).

 

Bij schizofreniepatiënten kan druggebruik wel leiden tot angstgevoelens (*5) maar hun ziekte is niet het gevolg van het cannabisgebruik. Schizofreniepatiënten moeten op hun druggebruik letten op dezelfde manier als hartpatiënten op hun cholesterolgebruik moeten letten.

 

Dat cannabisgebruik euforie kan veroorzaken, lachkicks, opgewektheid en zo, wordt hier bestempeld als een schadelijk nadeel. Genot is ‘des duivels’. Maar is een euforisch gevoel schadelijk voor de gezondheid? Lachen is gezond, dacht ik toch. Ik vermoed dat Van den Eynde de betekenis van het woord 'euforie' niet kende toen zij haar verklaring gaf.

 

Over het verlies van tijdsbesef heb ik nooit enig studieresultaat gelezen. Dat is evenwel geen probleem want overal hangen uurwerken, je hoort tien keer per uur op de radio hoe laat het is, er zijn polshorloges, gsm's, autoklokken, er is altijd wel een onmiddellijke genezing vlak in de buurt. Het is wel zo dat het tijdsbesef verandert maar het gaat zeker niet verloren. De verandering bestaat erin dat het tijdsbesef intens wordt beleefd en niet opgelegd wordt door externe inbreng of druk.

 

Wat schizofrenie betreft, daarover werd heel veel onderzoek gedaan. Hiervoor verwijs ik naar de bijvoegsels (*4-8). Slotconclusie is minstens dat er geen oorzakelijk verband kan aangetoond worden tussen cannabis en schizofrenie.

 

Verminderde geheugencapaciteit: Cannabis werd in een aantal studies gebruikt om zijn werking te onderzoeken op het geheugen. In een van die studies werden ratten getraind om een bepaald geluid te associëren met een elektrische schok in de voeten. Vroegere vaststellingen dat cannabinoïden het uitwissen van slechte herinneringen versnelt, werden bevestigd. Deze werking gebeurt via de CB1 receptor. (Bron: Pamplona FA, Takahashi RN. Neurosci Lett. 2006 Jan 4;). Ook in Israël kregen teruggekeerde soldaten dronabinol (THC) toegediend om hen te helpen de trauma's te verwerken die zij hadden opgelopen. In een experimentele studie kregen 15 Israëlische soldaten THC toegediend tijdens een aantal maanden ter bestrijding van de gevolgen van posttraumatische stress. Dr. Raphael Mechoulam van de Hebrew University of Jerusalem, hoofd van het onderzoeksteam en projectleider, stelde dat dit het eerste onderzoek was in zijn soort en zei dat THC kan bijdragen tot het onderdrukken van ongewenste herinneringen. Voor soldaten die geplaagd worden door flashbacks van traumatische oorlogservaringen, zei hij, kan de drug het middel zijn tegen honderden slapeloze nachten. (Bron: Reuters van 3 oktober 2004). Zie meer onder (*9-11).

 

Beschadiging van de longen: Hiervoor verwijs ik naar de recente onderzoeksresultaten van de grootste studie die ooit hierover uitgevoerd werd (*12).

 

* Van den Eynde: "Studies gaan achteruit, studenten haken af, grote desinteresse, geen motivatie meer, gevaar in verkeer, combinatie met verschillende andere producten, enz. De gevolgen van cannabis mogen niet worden onderschat."

 

Cannaclopedia: Er zijn meer spijbelaars dan vroeger. Twee derden daarvan blijft gewoon thuis, de overigen hangen rond in kroegen en cybercafé's.

"Ze zijn weinig gemotiveerd, ongeïnteresseerd". Ongeïnteresseerd in wat? Weinig gemotiveerd om wat te doen?

 

Enkele probleemgevallen worden als voorbeeld tentoongesteld als algemeen maatschappijbeeld. De interesse is bij de jongeren wel degelijk aanwezig maar het is hún interesse, niet de jouwe. En bij die interesse hoort een even grote motivatie.

 

Idem voor "gevaar in het verkeer". Dat wordt zo enorm opgefokt dat in Frankrijk zelfs nieuwe wetten uitgevaardigd werden die buiten alle proporties staan en niet tot de verkeersveiligheid bijdragen. Alvorens de onderzoeksresultaten af te wachten van een studie die door de overheid zelf besteld was, was de nieuwe repressieve wet al een feit.

Hier staan samenvattingen van een aantal recente en minder recente onderzoeksresultaten over cannabis in het verkeer.

 

Combinatie met verschillende andere producten: Als je cannabis mengt met tabak dan heb je de ongezonde elementen van tabak erbij. En vooral de ongezonde elementen die door de sigarettenfabrikanten aan de tabak toegevoegd worden (smaak- en geurstoffen, ammoniak, bewaarmiddelen, schimmelwering, enz … shhhh … fabrieksgeheim.

Andere combinaties kan ik mij niet zo onmiddellijk voor de geest halen, tenzij het over spacecake gaat of thee of pompoensoep met kruiden.

 

* Van den Eynde klaagt over het tekort aan preventie en ontrading en een gebrek aan sensibiliseringscampagnes in alle scholen voor alle leeftijden.

 

Cannaclopedia: Ouders tegen Drugs schuimen de scholen af met hun "Neen tegen drugs"-campagne. Het lijkt me toch geen goed idee zomaar iedereen toe te laten om in de scholen eender wat te gaan vertellen. Als je wil dat jongeren nee zeggen tegen drugs, zeg hen dan waarom ze nee moeten zeggen. Anders breek je hun motivering en interesse af om iets bij te leren. Geef informatie die door onafhankelijke wetenschappers gesteund wordt en de interesse voor de inhoud van het infopakket wordt gestimuleerd. En dan heeft de jongere een keuze die hij zélf kan maken zonder de ideologische nonsens waarin de oudere generatie vervallen en vastgeroest is.

 

* Van den Eynde: "Er is een tekort aan opvangplaatsen voor drugsverslaafden. Een drugsverslaafd kind wordt opnieuw de straat opgestuurd."

 

Cannaclopedia: Voor wie jongeren wil criminaliseren en voor wie repressief wil optreden om sociale problemen of gezondheidszaken aan te pakken, zal er altijd een tekort aan opvangplaatsen zijn.

 

* Van den Eynde: "De regering bezit geen studies die een correct beeld geven van de gevolgen van cannabisgebruik."

 

Cannaclopedia: Dat klopt. Daarom probeer ik zoveel mogelijk studieresultaten hierbij te voegen. Dat die conclusies niet bepaald de wensen van Ouders tegen Drugs bevredigen, is hun probleem en niet dat van de regering of van de druggebruikers.

 

* Van den Eynde vraagt zich verder af of men nu mag kweken of niet, hoeveel gram men mag bij zich hebben, wat is maatschappelijke overlast, wat is problematisch gebruik.

 

Cannaclopedia: Andere 'deskundigen' zullen daar een antwoord op trachten te formuleren. Die komen later aan het woord. VdE stelt dat "problematisch gebruik zich dikwijls al maanden of jaren voordoet vooraleer de maatschappij er last van krijgt."

Ja, dat is met veel zaken zo. Behandeling van de symptomen van een kwaal wordt algemeen toegepast en is een veel voorkomend gevolg van de late ontdekking van problemen of van het negeren ervan. Je ziet dat bij kanker, bij alcoholisme, bij politieke mandaten, bij deskundigen waarvan je eerst de verklaringen duidelijk moet lezen om te ontdekken dat zij niet echt deskundigen zijn. De symptomen zijn intussen wel uitgezaaid.

 

* Van den Eynde vraagt zich af hoe het zit met "De opvang van de catastrofale gevolgen die de goedkeuring van de nota met zich zal meebrengen."

 

Cannaclopedia: Welke catastrofale gevolgen? De dame stelt hier dat de nota catastrofale gevolgen met zich zal meebrengen. Dat is dus al zeker. Ik neem aan dat hierover dus onderzoek gedaan werd en dat de vereniging de resultaten van dat onderzoek kan voorleggen.

 

2. Mevrouw Josephine Smits is zoals Marjan Van den Eynde een vaste waarde in de kranten van het Vlaams Blokbelang. Deze 'deskundige' vertelt het verhaal van haar zoon. Dit moet als voorbeeld dienen voor alle druggebruikers en een waarschuwing voor cannabisgebruikers in het bijzonder. Het is een verhaal over heroïneverslaving, agressiviteit, combinaties van geneesmiddelen, vernietigingsdrang, criminaliteit en zelfvernietigingsdrang. Elke cafébaas heeft zo minstens één alcoliekersverhaal in zijn schuif liggen. En 'het begon allemaal met een jointje'.

 

Het verlies van een kind is natuurlijk een erg droevige en traumatische gebeurtenis. Mevrouw Smits moet echter begrijpen dat deze spijtige gebeurtenis plaatsvond onder een repressief drugbeleid zoals we dit sinds vele jaren kennen. Het is raar dat mevrouw Smits het huidige beleid niet mee schuldig acht voor de dood van haar kind. Integendeel, in haar ogen zijn de mensen die níet aan het beleid deelnemen de oorzaak van de kwalijke gebeurtenissen. Mevrouw Smits voert strijd tegen een beleid dat nog niet in voege is en dat dus ook geen schuld kan hebben aan de dood van haar zoon.

 

* Smits: "Er zijn in België meer dan 30.000 heroïneverslaafden. Ze zijn bijna allemaal met een joint begonnen."

 

Cannaclopedia: De Nationale Drug Monitor, Trimbos-Instituut Jaarrapport 2005 - zie

http://www.trimbos.nl/Downloads/Programmaas/NDM/NDM_2005_Def.pdf zegt over problematisch gebruik:

 

De beschikbare ramingen laten meestal geen duidelijk onderscheid toe tussen probleemgebruikers van opiaten enerzijds en van (ook) andere harddrugs anderzijds.

 

De schattingen in de tabel hieronder betreffen doorgaans regelmatige gebruikers van illegale opiaten of van methadon, die doorgaans ook andere middelen nemen, zoals cocaïne, alcohol en slaap- of kalmeringsmiddelen. Volgens de laatste schattingen bedraagt het aantal probleemgebruikers van harddrugs in Nederland ongeveer 33.500. Dit cijfer is omgeven door een vrij grote marge van onzekerheid variërend van circa 24 tot 46.000 probleemgebruikers. In vergelijking met eerdere jaren is er geen sprake van een significante verandering. Nederland telt ongeveer drie probleemgebruikers van harddrugs per duizend inwoners van 15 tot en met 64 jaar.

 

Tabel:

 

Landelijk 1993                28.000

Landelijk 1996                25.000 à 29.000 (1)

Landelijk 1999                26.000 à 30.000 (1)

Landelijk 2001                33.500 (24.000 à 46.000) (2)

Rotterdam 2003              5.051

Amsterdam 2004             3.928

Den Haag 2000-2002       3.200

Parkstad Limburg 2002     800

Enschede 2003                600

Utrecht 1999                    570

Leeuwarden 2001            389

Almelo 2004                    229

 

Vanwege verschillen in definities en methodes dienen de gegevens voorzichtig te worden geïnterpreteerd.

(1) Volgens verschillende schattingsmethoden (2) Gemiddelde (en de boven en ondergrens) van twee methoden.

 

Volgens de laatste schattingen bedraagt het aantal probleemgebruikers van harddrugs in Nederland ongeveer 33.500. Projecteren we dat op België dan krijgen we:

 

Nederland:   16.000.000 inwoners

België:         10.472.842 inwoners op 1 juli 2005.

 

Met een simpel regeltje van drie komen we tot een aantal van 21.927 harddruggebruikers in België.

Het aantal probleemgebruikers van harddrugs in België kan volgens de Nederlandse berekeningsmethode dan ook geschat worden op ongeveer 22.000. Er wordt door sommigen beweerd dat vrije cannabishandel leidt tot meer gebruik van harddrugs. Ouders tegen Drugs zeggen dat er meer dan 30.000 heroïnegebruikers in België zijn. Procentueel zijn er dat meer dan in Nederland waar de cannabishandel vrij is. Ik zie een enorme contradictie in de uitspraken van deze "deskundigen".

 

* Smits zegt dat haar zoon “broers en zus waarschuwde voor de gevaren van drugs toen hij zelf maar 11 jaar was.”

 

Cannaclopedia: Dame Smits komt toch wel heel extreme situaties tegen. Een zoon hebben die op 11-jarige leeftijd les geeft over drugs en zich doodspuit als hij 20 is. Dat moet wel indruk maken. Tijdens een Recht op antwoord verklaarde Smits dat "tegenwoordig 8-jarigen drugs gebruiken"... Als niemand haar tegenhoudt dan zijn volgende keer de 6-jarigen aan de beurt.

 

* Smits: "Wat kost de drugsverslaving aan de maatschappij? Er is geen preventie voor de ouders en voor de jongeren zelf! Drugs worden voorgesteld als een genotsmiddel, maar het is een groot vergif. Er is geen enkele ouder die zijn kind wil verliezen. Daarom stelt betrokkene deze regering verantwoordelijk voor de gevolgen van de drugswet."

 

Cannaclopedia: Smits verwart preventie met voorlichting of informatie. Er zijn ouders die hun kinderen gewoon zelf informeren zodat ze niet allerlei dingen stiekem gaan doen. Die ouders weten waar ze mee bezig zijn en hebben een goede kijk op wat hun kinderen doen. Ontrading valt daar gewoon mee samen. Dat kost moeite en niet iedereen kan dat. Als je tegen je kinderen zegt: "Blijf daar af, dat is vergif!", dan heb je een volgzaam braaf kind. Tot je je rug draait. Kinderen zijn jong, maar niet dom.

 

Anderzijds de regering verantwoordelijk stellen voor de gevolgen van bepaalde vormen van vrijheid is een zeer gevaarlijke suggestie. Alle totalitaire regimes zijn 'begonnen met een ...' beetje vrijheid te monopoliseren. Laat ons eens beginnen met onze persoonlijke verantwoordelijkheid op te nemen voor wat er om ons heen gebeurt. Iedereen ís trouwens mee verantwoordelijk voor wat hij of zij openlijk of stiekem steunt of tegenwerkt.

 

3. Dokter Vergucht

 

De derde 'deskundige' van het comité Ouders tegen Drugs is dokter Vergucht, die "spreekt zowel in de hoedanigheid van moeder als van arts." Zij heeft volgende bedenkingen:

 

* Vergucht: "In Nederland gaat het echt niet goed: daarvoor verwijst de spreekster naar de opmerkingen van de heer Vandeurzen."

 

Cannaclopedia: Die opmerkingen gaan over de interpretatie door Jo Vandeurzen (CD&V) van het rapport van professor Frank Bovenkerk, Nederlands criminoloog. Een collega van Bovenkerk, professor Adriaan Jansen die het rapport onderzocht zegt in een interview:

 

"Bovenkerk heeft een doemscenario uitgeschreven op basis van politierapporten, informanten en literatuur over de maffia. Veldwerk heeft Bovenkerk niet gedaan. Het milieu was voor hem 'no go area'. Toch zouden hem dat meer betrouwbare gegevens hebben opgeleverd. Dat inzicht ontleen ik overigens aan Bovenkerk zelf."

 

Jansen verwijst naar het boek "Hedendaags kwaad" uit 1992 waarin Bovenkerk op pagina 128 een veldwerkonderzoek als volgt beschrijft: "(...) de onderzoeker begeeft zich naar 'het milieu', hij kijkt en luistert zonder zelf vooralsnog veel vragen te stellen en probeert zich het wereldbeeld eigen te maken van subjecten, die hij bestudeert.

 

Het principiële verschil met het geijkte vraaggesprek is dat de onderzoeker de veilige afscherming van zijn bureau verlaat om zich bloot te stellen aan het natuurlijk milieu van de onderzochten. Hij behandelt hen niet als personen die gegevens produceren die passen in zijn theoretisch verzonnen schema's en vragenlijsten, maar benadert ze als leerling die geduldig komt luisteren naar experts op hun eigen terrein."

 

Professor Jansen besluit zijn uiteenzetting met de hoop "dat ook de opdrachtgever van het onderzoek Bovenkerk - de Stichting Politie en Wetenschap - de criminele verhalen van deze cannabisvorser met een korreltje zout zal nemen."

 

Vandeurzen heeft trouwens nagelaten in zijn pleidooi te vermelden dat, ondanks alle donkere wolken die ons volgens Bovenkerk boven het hoofd hangen, de Nederlandse criminoloog toch erkent dat legalisatie het ei van Columbus is.

 

* Vergucht: "Waarom wordt de uitspraak van de VN die elke stap naar het legaliseren van soft drugs in België bestempelt als een "historische vergissing" door dit beleid zo vlot onder tafel geveegd?"

 

Cannaclopedia: Om te beginnen is de uitspraak van de VN het gevolg van een industrieel onderonsje en heeft niets te maken met volksgezondheid of welk menslievend doel ook. Het is gewoon de bescherming van de farmaceutische industriële belangen. Toen planten als coca, papaver en cannabis honderd jaar geleden in de drugwet verzeild geraakten, stond de monopolisering van grondstoffen nog nergens. Nu is alles gemonopoliseerd behalve de planten die in de drugwet zitten. Overhevelen vanuit de drugwet naar een industrieel monopolie zonder tussenstap is uitgesloten. Dus wordt stukje per stukje van de planten geïsoleerd en gepatenteerd. Dat gebeurt in vele vormen en de resultaten van deze 'handel' zijn door de monopoliserende bedrijven al op de markt gebracht, ondanks de drugwetgeving en ondanks de ‘internationale verdragen’.

 

De VN komen om de zoveel jaar bijeen om een voortzetting van het huidige beleid te bevestigen zonder ook maar één minuut aandacht te besteden aan een evaluatie van de ravage die ze met hun beleid al hebben aangericht. Het is niet de legalisering die een historische vergissing is. Het is duidelijk dat de oorlog tegen drugs de historische vergissing is. Probleem is dat politici hun geloofwaardigheid verliezen als ze niet in hun leugen volharden. Daarom hoor je hun mening pas als ze ex zijn. Veel politici, politiechefs, presidenten, enz, zijn plots voorstander van legalisering als ze niet meer in functie zijn, want dan hebben ze tijd om erover na te denken. (zie o.a. http://www.cannaclopedia.be/html/history.html)

 

Het moet trouwens ook gezegd worden dat de inmenging van de VS in de VN gebaseerd is op dictatoriale stellingen waaraan niet getornd mag worden. De VS is strikt gezien al lang geen lid meer van de VN, want wie geen lidgeld betaalt kàn eenvoudigweg geen lid zijn. Dat is in alle democratische instellingen zo. Een simpel voorbeeld? Als ik geen abonnement heb op een bepaalde (web)krant, dan kan ik zelfs geen lezersbrief sturen om te reageren op een artikel dat in die krant verscheen. Het is betalen of zwijgen. Al eens nagedacht over de perspectieven die een VN zonder VS biedt? Voor de VN zouden er alleszins heel wat deuren opengaan die nu onder de Bush-regering halsstarrig door Amerikaanse puriteinse christenfundamentalisten gesloten gehouden worden.

 

* Vergucht: "De nederwiet van heden is minstens 15 maal sterker dan in de jaren 70. Sommigen noemen dit 'van betere kwaliteit' maar eigenlijk gaat het om een veel schadelijker product."

 

Cannaclopedia: Laat ons één ding duidelijk stellen: schadelijkheid van THC is nooit aangetoond. Integendeel, hoe meer achter schadelijkheid gezocht wordt, hoe duidelijker het wordt dat THC in de geneeskunde een belangrijke rol gaat spelen. Dat is ook de reden waarom cannabinoïden zoals THC, CBD, CBN, CBG,... door farmaceutische bedrijven geïsoleerd en gesynthetiseerd worden. Marinol bijvoorbeeld is synthetische THC opgelost in sesamolie. Marinol heeft sterke bijwerkingen en dodelijke overdosering is mogelijk. De psychoactieve bijwerkingen zijn er nog steeds en toch is het product goedgekeurd door de FDA (Food & Drug Administration) en op voorschrift verkrijgbaar in de VS. De dealer van dit 'veel schadelijker product' is Solvay Belgium, mevrouw Vergucht. Of dacht u dat alle dealers lange haren hebben, werkloos zijn, zich nooit wassen en heel de dag als zombies rondlopen?

In dat geval klopt uw cliché niet.

 

Wat het gestegen THC-gehalte betreft, jaarlijks worden nieuwe testen gedaan door het Nederlandse Trimbos-Instituut. Daaruit blijkt dat de geruchten over een 'gevaarlijke stijging van het THC-gehalte in de nederwiet' op niets berusten en door de pers gelanceerd zijn zonder verificatie van bronnen. Het gerucht is wél overgenomen door politici die dat dan weer verder opblazen. Als het dan uiteindelijk bij de deskundigen van het Comité Ouders tegen Drugs terecht komt, wordt het een opbodcircus.

 

Er is een stijging in vergelijking met de wiet van de jaren 70 en dat is ook normaal en vormt geen probleem. Vóór 1985 werd wiet praktisch uitsluitend buiten geteeld zonder groei- en bloeimiddelen. Het THC-gehalte schommelde tussen 4 en 7 procent. Het verbod heeft de teelt naar binnen gedreven. Planten kunnen in kweekkamers in optimale omstandigheden groeien en produceren uiteraard een betere kwaliteit. Er is minder kans op schimmels, schade door insecten, knaagdieren, enzomeer. Maar de planten werden minder 'zichtbaar' door de binnenteelt en dat opende ook wegen naar minder gezonde toepassingen, zoals het gebruik van producten uit de sierteelt, een praktijk die rechtstreeks het gevolg is van het verbod.

 

Wat er ook van zij, als dokter Vergucht spreekt over "minstens 15 maal sterker" dan weet de dame niet waarover ze spreekt. Ze neemt cijfers over uit onbetrouwbare bronnen die we hier niet bij naam gaan noemen omdat het gaat over intussen verboden extremistische organisaties.

 

We houden het hier beter bij de vaststellingen van het Trimbos-Instituut:

 

"Het THC-gehalte in de nederwiet die in Nederlandse coffeeshops wordt verkocht, is de afgelopen vijf jaar (periode 1995-2000) nauwelijks toegenomen. Bij wietmonsters uit een vijftigtal coffeeshops bleek het THC-gehalte (de werkzame stof) in nederwiet gemiddeld 8,6 procent te zijn, aanzienlijk minder dan door sommigen werd aangenomen. Wel bevat nederwiet meer THC dan marihuanaproducten uit het buitenland. Dit blijkt uit onderzoek dat door het Trimbos-instituut in opdracht van het ministerie van VWS en het ministerie van Justitie werd uitgevoerd. THC (delta-9-tetrahydrocannabinol) is de belangrijkste werkzame stof in hasj en wiet.

 

Het afgelopen jaar verschenen er regelmatig berichten in de pers over de hoge THC-gehaltes van nederwiet (in Nederland gekweekte wiet) en de schadelijke gevolgen daarvan voor de (volks)gezondheid. De verwarring over het THC-gehalte in marihuana werd voornamelijk veroorzaakt door het ontbreken van duidelijke gegevens. Om die reden heeft het Trimbos-instituut de afgelopen maanden onderzoek gedaan naar het THC-gehalte van cannabisproducten die in de Nederlandse coffeeshops worden aangeboden. Medewerkers van het instituut hebben bij een vijftigtal coffeeshops verspreid over heel Nederland anoniem een aantal cannabisproducten gekocht. Deze drugsmonsters zijn in een gespecialiseerd laboratorium chemisch geanalyseerd.

Daarbij is onderzocht hoe hoog de THC-concentraties zijn en of er een verschil bestaat tussen uit Nederland afkomstige producten en die uit het buitenland. De wietmonsters bevatten gemiddeld 7,5 procent THC en de hasjmonsters 12,6 procent. (Ter informatie: wiet wordt gemaakt van de gedroogde bloemtoppen van de hennepplant en hasj uit de geperste hars van de plant). Nederwiet bevat gemiddeld 8,6 procent THC tegenover 5,0 procent voor wiet van buitenlandse herkomst. De hasj bereid uit nederwiet (die overigens weinig werd aangetroffen) heeft ook een hoger THC-gehalte (20,7 procent) dan de hasj die afkomstig is uit het buitenland (11,0 procent). De gevonden percentages wijken nauwelijks af van de percentages die in het midden van de jaren negentig gerapporteerd werden door het Nederlands Forensisch Instituut over in beslag genomen monsters.

 

In vergelijking met enkele buitenlandse wietsoorten zijn de gevonden concentraties THC in nederwiet niet extreem. Wat betreft de sterkere nederwietsoorten bestaat er veel overeenkomst met sommige marihuanavarianten die in de Verenigde Staten voorkomen. De prijzen die gevraagd werden voor nederwiet en Nederlandse hasj waren hoger dan voor buitenlandse wiet en hasj. Daarbij waren de prijzen die in Amsterdam voor een gram nederwiet gevraagd werden hoger dan in de rest van het land. Er is een duidelijk verband tussen de prijs die voor wiet of hasj betaald moet worden en de sterkte uitgedrukt in het percentage THC. Het is de bedoeling dat het onderzoek naar THC-concentraties in wiet, nederwiet en hasj in Nederlandse coffeeshops jaarlijks wordt uitgevoerd. (R.J.M.Niesink - Trimbos-Instituut 2000)."

 

In juli 2005 komt het Instituut zelfs tot de vaststelling dat het THC-gehalte van de nederwiet gedaald is:

 

Het gemiddelde THC-gehalte in nederwiet is vorig jaar gedaald. Dat blijkt uit onderzoek van het Trimbos-instituut in Utrecht. In 2003 was de gemiddelde waarde 20,4 procent, nu is dat gedaald naar 17,7 procent. THC is het werkzame deel van de cannabisplant en zorgt ervoor dat de stemming van de gebruiker wordt versterkt. Het Trimbos-instituut onderzoekt elk jaar de THC-gehaltes van wiet en hasj in de Nederlandse coffeeshops. Het THC-gehalte in de cannabisplant stijgt als het klimaat waarin de plant groeit warmer is. Bij nederwiet is het THC-gehalte al jaren hoger dan bij geïmporteerde wiet. Daar ligt het tussen vijf en zeven procent. Of de stijging van de werkzame stof gevaren oplevert voor de volksgezondheid is niet bekend. Het ministerie van Volksgezondheid onderzoekt welke invloed het THC-gehalte heeft op de gezondheid. (Bron: Novum 12 juli 2005)

 

* Vergucht: "Iedereen weet dat het aantal verkeersongevallen onder invloed van (soft)drugs buiten de statistieken valt omdat de autobestuurder bij ziekenhuisopname niet officieel op drugs wordt gecontroleerd, bij een positieve ademtest voor alcohol zelden verder gecontroleerd wordt op druggebruik. Wat is de werkelijke rol van cannabis in verband met de verkeersveiligheid en de verkeersslachtoffers?"

 

Cannaclopedia: "Iedereen weet dat ..." is gemakzuchtig gelul voor mensen die het de moeite niet vinden om zelf antwoorden te zoeken en zich daarom beperken tot papegaaien. Laat dat dus maar achterwege als 'deskundige'. Die uitspraak is nooit een bewijs geweest en zal er nooit een worden.

 

Op http://www.cannaclopedia.be/html/verkeer.html staan samenvattingen van een aantal recente en minder recente onderzoeksresultaten over cannabis in het verkeer. De vraag werd hierboven reeds beantwoord aan Van den Eynde.

 

Maar hoe zit het dan met de nultolerantie voor autobestuurders? Het doel ervan is toch de verkeersveiligheid? Als de verkeersveiligheid het doel is en de nultolerantie een vereiste is om dat doel te bereiken, akkoord. Het is echter onmogelijk om te controleren op alle elementen die het rijgedrag beïnvloeden (vermoeidheid, medicatie, evenwichtstoornissen, angstgevoelens, wraakzucht, mentale afwezigheid, ...). De verkeersveiligheid is echter niet gediend met een selectieve controle. Nultolerantie voor de ene en een blanco check voor de andere, lijkt me even verkeersveilig als voorrang geven aan links behalve voor de vrachtwagens.

 

Een eenvoudige behendigheidstest kan al die gevreesde en gevaarlijke elementen samenbrengen en duidelijk maken of een bestuurder in staat is om te rijden, welke ook de oorzaak is van een verminderde rijvaardigheid.

 

Een kwart van de Nederlandse autobestuurders rijdt onder invloed van medicatie die het rijgedrag kan beïnvloeden. In België werd hierover recent geen onderzoek gedaan en er zijn geen initiatieven om daar iets aan te doen. Nochtans lopen mensen die slaap- of kalmeermiddelen nemen twee- tot vijfmaal meer risico in het verkeer (ter vergelijking: voor cannabis is dat 1,8 keer meer, voor alcohol is dat 8,5 keer meer bij een intoxicatie die hoger ligt dan 5 promille). Zelfs een simpele hoestsiroop kan het rijgedrag beïnvloeden. De bijsluiters vermelden trouwens dat dergelijke medicatie slaperigheid kan veroorzaken en het beter is geen voertuig of machines te besturen. Volgens de Telegraaf (26.08.2005) rijdt tien tot vijfentwintig procent van de Nederlanders onder invloed van medicijnen. Dat wil zeggen dat honderdduizenden bestuurders per dag in ons koninkrijkje elkaar en anderen in gevaar brengen zonder dat de overheid ingrijpt.

 

Het probleem wordt zwaar onderschat. In België blijkt er geen geld te zijn voor een nieuwe studie en de laatste dateert van 1999. Daaruit bleek dat in België een vijfde van de mensen die een ongeval veroorzaakt hadden, onder invloed waren van medicijnen. Meestal gaat het dan om een combinatie van medicijnen met vermoeidheid of alcohol. Wettelijk is het verboden om onder invloed van medicijnen een wagen te besturen, maar een controle is te ingewikkeld. Daarom is de overheid eerder te vinden voor een affichekampanje om de gebruikers te sensibiliseren. De eenvoudige behendigheidstest die onmiddellijke resultaten oplevert in eender welke situatie van verminderd vermogen tot besturen van een voertuig, is bij de overheid nooit in overweging genomen. Maar het invoeren van een dergelijke eenvoudige maatregel zou een zware economische klap kunnen betekenen voor de farmaceutische industrie en voor de drugstestindustrie.

 

* Dokter Vergucht heeft in haar omgeving weet van het bestaan van een 20-tal cannabisafhankelijken, bij jongeren tussen 16 en 23 jaar. "Hiervan zijn er weinig of geen geregistreerd. De officiële statistieken komen weer niet overeen met de realiteit: de ouders verzwijgen hun problemen, zijn (ten onrechte) beschaamd, maar de echte problematiek speelt zich allereerst af binnen de muren van zovele anonieme gezinnen, zovele drama's... en pas als de situatie onhoudbaar wordt komen ze er eventueel mee naar buiten. Deze toestand is te vergelijken met het verzwijgen van incest, mishandeling binnen het gezin en andere."

 

Cannaclopedia: Dame Vergucht verwart cannabisgebruikers met verslaafden. En waarom zouden cannabisgebruikers dan wel moeten geregistreerd worden?

 

Mevrouw Vergucht moet als 'deskundige' weten dat statistieken nooit overeenkomen met de realiteit en enkel een vergelijkingspunt vormen voor andere statistieken die nooit overeenkomen met de realiteit. Zij probeert de gezinsdrama's te verklaren door het bestaan van de cannabisplant. Ook het in verband brengen van cannabis met incest en mishandeling op eender welke manier is onwetenschappelijk, slaat nergens op en brengt zware twijfels over de geloofwaardigheid van de uitspraken van deze mevrouw en over haar professionele kennis.

 

* Vergucht: "Recente studies over het aantal verslaafden ontbreken."

 

Cannaclopedia: Dat zal dan wel zo zijn maar dan rijst natuurlijk de vraag naar welke statistieken dokter Vergucht dan wel verwijst en waaruit de realiteit zou moeten blijken. De juiste aantallen verslaafden zullen pas bij benadering bekend zijn als alle middelen die illegaal gemaakt werden, opnieuw gedecriminaliseerd worden en er geen reden meer is om misbruik van die middelen voor de omgeving verborgen te houden en verzorging te geven waar nodig.

 

Een studie van de Vrije Universiteit Brussel leidde in 1996 al tot de conclusie dat cannabisgebruik "een deel is van de jongerencultuur en dat het weinig zin heeft om ze in een marginaal hoekje te drummen. De joint behoort, net als alcohol, tot de experimenten van tieners."

 

Uit hetzelfde onderzoek blijkt ook dat de gemiddelde jongere zijn eerste pijnstiller op 11 jaar slikte, het eerste glas alcohol volgde gemiddeld op ongeveer 14 jaar en de eerste joint rond 16 jaar. Het gebruik van harddrugs bij jongeren blijkt zeer beperkt te zijn, minder dan één procent. Bovendien, zo wijzen de onderzoekers erop, werd geen enkel verband gevonden tussen het gebruik van heroïne of cocaïne en het gebruik van cannabis. De zogenaamde stepping stone-theorie - het begint met een jointje en eindigt met een spuit - blijkt volgens hun resultaten niet te kloppen.

 

"Bij de 18-jarigen heeft bijna een derde van de jongeren (28 procent) al ooit cannabis gebruikt. Het gaat dus niet om een subgroep waar je het etiket 'probleemjongeren' op kan kleven. Het gaat niet op om te zeggen dat ze in een destructieve spiraal zullen terechtkomen," zegt professor Caroline Andries van de VUB.

 

* Vergucht: "Cannabis heeft als 'soft drug' niets met 'soft' te maken behalve dat het gebruik ervan inderdaad geen acute overdosis met coma en mogelijks overlijden tot gevolg heeft. In feite, karikaturaal gesproken, combineert cannabis zowel de schadelijke effecten van nicotine als die van alcohol, met name:

- 1 jointje is even schadelijk als 1 pakje sigaretten

- 1 jointje geeft gemiddeld een gedragspatroon dat overeenkomt met 0,8 promille (dus 2-3 pinten)"

 

Cannaclopedia: Nou moe, dat is een hele boterham! Jammer voor dokter Vergucht maar het is gewoon nonsens.

Allereerst, als je over cannabis spreekt en cannabis beoordeelt - of veroordeelt in dit geval - dan lijkt het mij evident dat er over cannabis gesproken wordt als product op zich. Een joint vergelijken met een pakje sigaretten is worsten vergelijken met bananen. Het is natuurlijk wél mogelijk om twee tabellen naast mekaar te zetten met daarin vermeld de stoffen die vrijkomen bij de verbranding van enerzijds cannabis en anderzijds tabak, beide plantaardige stoffen (*13).

 

Cannabisgebruikers die degelijk geïnformeerd zijn, stappen af van de jointmix met tabak en roken puur met een pijpje, een waterpijp of een bong. Het beste systeem om cannabis te gebruiken is evenwel vaporiseren, verdampen. Daarbij worden temperaturen gehanteerd die beneden het verbrandingspunt liggen van het plantaardig materiaal, maximum 230 graden. Hierover werd onderzoek gedaan ten bate van de medicinale cannabisgebruikers (*14).

 

Dat alles maakt vergelijken natuurlijk iets moeilijker dan de dokter in haar ongenuanceerde bewering wil laten uitschijnen.

 

Wat haar vergelijking met alcohol betreft: Over het verhoogd risico van cannabis en/of alcohol werden in december 2005 de onderzoeksresultaten vrijgegeven van wat het grootste onderzoek ooit over cannabis in het verkeer genoemd wordt (studie van bijna 11.000 ongevallen). Er werd slechts een minieme stijging van risico vastgesteld (*15). Akkoord, het gaat om studieresultaten die heel recent zijn en dateren van na het kamerrapport. Maar de conclusies van het onderzoek bevestigen de onderzoeksresultaten van studies uit 1994, 1996, 2001, 2002, 2003 - zie http://www.cannaclopedia.be/html/verkeer.html - en die waren uiteraard wél beschikbaar ten tijde van de kamerdebatten.

 

Ook hier wordt dus nog maar eens aangetoond dat de cijfers die door de leden van het Comité Ouders tegen Drugs, met name de dames Van den Eynde, Smits en Vergucht gehanteerd worden, compleet uit de lucht gegrepen zijn.

 

* Vergucht: "We zien ook dat reeds cannabisafhankelijken een tweede persoonlijkheid ontwikkelen en inderdaad zeer snel niet meer te vertrouwen zijn, een normenverlies ontwikkelen, ouders en iedereen beliegen (zoals de heer Valkeniers terecht vermeldde), zelfs in sterkere mate dan alcoholverslaafden."

 

Cannaclopedia: En waar zien we dat dan wel? Uit welk onderzoek blijkt dat?

Jef Valkeniers (VLD) zegt dat "verslaafden uiterst moeilijke en ondankbare patiënten zijn die er vaak niet voor terugdeinzen hun therapeuten te bedreigen of zelfs te dealen binnen de muren van de instelling waarin ze zijn opgenomen." Voorts stelt de heer Valkeniers vast "dat het cannabisgebruik bij de jeugd gemeengoed geworden is. Daarom vraagt hij zich af of het niet interessant zou zijn om ook jongeren te horen."

Vergucht legt hier dus woorden in de mond van Valkeniers die hij niet gezegd heeft. Verslaafden hebben duidelijk niet het monopolie op liegen en bedriegen.

 

* Vergucht: "10 tot 15 procent van de cannabisgebruikers gaat over op zwaardere drugs."

 

Cannaclopedia: De stepping-stone theorie is achterhaald. Volgens dezelfde redenering als hierboven kan gesteld worden dat de helft van de gebruikers van zwaardere drugs vroeger meer dan drie glazen cola per dag dronken - bij drie glazen cola per dag is er sprake van verslaving. Is het dan niet eerder de cola die aanleiding gegeven heeft tot het gebruik van zwaardere drugs?

 

* Vergucht: "Alle inspanningen om tabaksreclame te verbieden of alcoholgebruik te beperken, verdienen respect. Maar als dan anderzijds de deur - al is het maar op een kier - opengezet wordt voor cannabisnormalisering, is het nogal logisch dat dit voor ouders onbegrijpelijk en onaanvaardbaar is."

 

Cannaclopedia: Tabak, alcohol en cannabis zijn drie totaal verschillende zaken en een verbod op het ene impliceert niet het verbod op het andere. Mevrouw Vergucht vergeet hier een belangrijk gegeven, namelijk dat het gebruik van drugs van alle tijden is en dat het gewoon gebeurt, met of zonder de misplaatste haat van mensen die omwille van hun ideologische overtuiging, zich bij die realiteit niet willen neerleggen. Er is al verwezen naar de onderzoeksresultaten betreffende het gebruik van cannabis in landen met een repressief beleid en daartegenover het gebruik van cannabis in landen met een tolerant beleid (*2).

Het doel van een nieuwe wet moet dan ook schadebeperking zijn, controle op kwaliteit, ingrijpen als het noodzakelijk is, enzomeer, zoals dat nu ook voor alcohol geregeld is. Daar kan een arts toch niet tegen zijn?

 

* Vergucht: "Een psycholoog van De Spiegel verwoordt zijn visie over de drugsproblematiek in België als volgt:

"Eer de jongere weet of zijn cannabisgebruik een problematisch gebruik betreft en al dan niet sociale overlast geeft, is hij al serieus verslaafd aan joints en eer de jongere weet waar hij zich ambulant kan laten verzorgen, neemt hij al speed en XTC. Als hij dan in een kliniek belandt en hij maakt het daar serieus bont, is hij ongewenst, want ze kunnen hem voor drugs niet colloqeren (de collocatiewetgeving is niet van toepassing op verslaving in strikte zin). Als hij dan toch verder verslaafd geraakt aan heroïne, dan krijgt hij gratis methadon omdat hij niet zou stelen ..."

 

Cannaclopedia: Is dit "het drugprobleem in een notendop" of iets dergelijks? We kunnen misschien preventief iedereen in de gevangenis stoppen, want de ondeugd is ingebakken in de genen. Het verwondert me helemaal niet dat de naam van de psycholoog ontbreekt - de bronvermeldingen van het comité Ouders tegen Drugs zijn schaars, zoniet onbestaande. Wat me wél verwondert is dat een psycholoog zich zou beperken tot een dergelijke korte ongenuanceerde uitspraak.

 

Wat dacht mevrouw Vergucht van het volgende:

Peer van der Kreeft, hoofd preventie van het opvangcentrum voor drugverslaafden De Sleutel, zegt over Ouders tegen Drugs het volgende: "Ouders van kinderen die problematisch drugsgebruik vertonen kunnen bijna nergens terecht. Drugscentra zijn er voor verslaafden en de welzijnscentra komen dan weer onbeslagen op het ijs als het over drugshulpverlening gaat. Die lacune drijft ouders naar organisaties als Ouders tegen Drugs, die contraproductieve antidrugsstandpunten innemen."

 

Mevrouw Vergucht pleit verder nog voor de invoering van drugtests bij kinderen. Als antwoord hierop verwijs ik naar een reeks artikels over de waarde van drugtests en over de achtergronden van de drugstestindustrie (http://www.cannaclopedia.be/html/drugstest.html). De oorsprong van de drugstestindustrie wordt hierin verduidelijkt. Mevrouw Vergucht beoogt drugtesten voor kinderen naar analogie van de Amerikaanse "Straight"-instellingen. Ik wil hier sterk de nadruk leggen op het feit dat ALLE filialen van die organisatie veroordeeld werden voor kindermisbruik en mishandeling.

 

*****

 

Ouders tegen Drugs steunen met hun platform het farmacisme wat staat voor de maatschappijvisie die politieke repressie op farmaceutische gronden verdedigt.

 

Het farmacisme is een soort impliciet fascisme. Het komt neer op de feitelijke ontkenning van het persoonlijke zelfbeschikkingsrecht op eigen lichaam en geest. In deze gedachtegang bestaat het individu staatkundig niet. Het bestaat slechts in en door de maatschappelijke structuur waarvan het deel uitmaakt en waaraan het ondergeschikt is. Vandaar dat drugsgebruikers net als andere onderdanen geïntegreerd, georganiseerd, geleid en bestuurd moeten worden. Overheden eigenen zich, formeel in naam van de bevolking, het recht toe om diegenen te straffen die weigeren zich aan te passen. In dit geval, zich te onderwerpen. In de jaren dertig en veertig werd raszuiver bloed als kenmerk van een gezond en sterk volk gezien. Nu is drugsvrije urine belangrijk. Kenmerkend is dat drugsvrij en raszuiver beide politiek gedefinieerde termen zijn: zuivere mensenrassen bestaan niet en niemand pist zuiver water. (Definitie farmacisme: René Rikkelman in Essensie 22)

 

*****

 

 

"De meeste onderzoekers die zeggen dat cannabis ongevaarlijk is, gaan terug tot de jaren zestig, zeventig.

Maar toen was het verslavend effect van een joint veel kleiner dan nu.

Door de nieuwe kweektechnieken is het THC-gehalte nu tot 30 keer hoger dan toen.

En dus is de cannabis ook veel gevaarlijker dan toen."

 

(Jef Hulselmans, hoofd psychiatrie Stuivenberg Antwerpen, aan het woord als deskundige voor het Kamerrapport van 2003)

 

 

 

Zoals u ziet ligt het THC-gehalte hier al 30 keer hoger. Bij dokter Vergucht was dat nog maar 15 keer. Elke bladzijde wordt dus gevaarlijker dan de vorige.