Monsanto, Bayer en de jacht op het cannabis monopolie

 

Door Ellen Brown voor CounterPunch – Nederlandse bewerking JosNijsten2016

 

Zoals uitgelegd in het eerste deel zijn de voordelen van cannabis voor de gezondheid duidelijk aangetoond. Het is een goedkoop natuurlijk alternatief voor een brede waaier aan aandoeningen. De niet psychoactieve vorm van cannabis, de hennep, heeft duizenden toepassingen. Cannabis was ooit één van de belangrijkste gewassen ter wereld. Er is in de VS geen enkel geregistreerd geval bekend van overlijden door overdosis cannabis.

 

Ter vergelijking: alcohol is – auto-ongevallen niet ingerekend – jaarlijks goed voor ongeveer 30.000 doden in de VS en voorgeschreven geneesmiddelen, toegediend volgens de richtlijnen, zijn oorzaak van 100.000 doden per jaar in de VS.

 

Toch blijft cannabis een Klasse 1 gecontroleerde substantie (“een levensgevaarlijke drug zonder medische waarde en een hoog verslavingspotentieel”) voor verkoop en teelt illegaal in de VS.

 

Zonder twijfel speelden de corporatieve belangen een grote rol in het handhaven van het cannabisverbod. De vraag is waarom ze nu zo plots op de legalisatiekar willen springen. Volgens een krantenartikel van april 2014 in The Washington Times, komt het grote geld achter de recente roep voor legalisering niet van de basisbeweging maar van enkele extreem rijke individuen met belangen in Big AG en Big Pharma.

 

Leidende figuur hierin is George Soros, één van de belangrijkste aandeelhouders van Monsanto, ‘s werelds grootste zadenbedrijf en producent van genetisch gemodificeerde zaden. Monsanto is de biotechgigant die ons Agent Orange schonk, DDT, PCB’s, pesticiden op basis van dioxine, aspartaam, rBGH (genetisch gemanipuleerd groeihormoon voor vee), RoundUp (glyfosaat) herbiciden, RoundUp Ready gewassen (GGO zaden resistent aan glyfosaat).

 

Monsanto blijkt nu GGO cannabis te ontwikkelen met de bedoeling de markt te overheersen met gepatenteerde GGO zaden, net zoals nu gebeurt met GGO maïs en GGO sojabonen. Daarom is het nodig dat de plant gelegaliseerd wordt, maar toch strikt genoeg onder controle blijft om enkel een opening te laten voor corporatieve belangen. Alle concurrentie kan onderdrukt worden door de toegankelijkheid tot de thuiskweek te beperken. De productie, verkoop en gebruik worden binnen strikte industriële richtlijnen ondergebracht. Industriële hennep wordt in die mate gereguleerd met zulke lage psychoactieve aanwezigheid dat enkel GGO versies aan de regels kunnen voldoen. Dat zijn de elementen die de tegenstanders van deze cannabisregulering ontdekten tussen de kleine lettertjes van de recente initiatieven voor cannabisregulering.

 

Patiënten die de cannabisplant in grote hoeveelheden gebruiken voor de behandeling van ernstige ziekten (bijvoorbeeld via voedsel) ontdekken dat de natuurlijke organische in de zon geteelde plant veel efficiënter is dan de opgefokte of “farmaceutische” cannabisderivaten.

 

Letitia Pepper, Californische advocate, activiste, gebruikt medische marihuana om de effecten van haar ziekte (MS) onder controle te houden. Zij stelt dat als je niet het volste recht hebt om een natuurlijk therapeutisch kruid in je tuin te kweken, met als doel dat multinationale bedrijven de gelegenheid zouden krijgen om via dure licenties de teelt en de verkoop te monopoliseren en extreem hoge prijzen te bepalen. Is dat geen voortzetting van de Oorlog tegen Wiet(gebruikers)?

 

Volg de geldstroom naar Uruguay

 

Monsanto heeft ontkend te werken met GGO variëteiten. Maar William Engdahl, auteur van “Seeds of Destruction: The Hidden Agenda of Genetic Manipulation”, levert overtuigend indirect bewijs van het tegendeel. In een artikel van maart 2014, “The Connection Between the Legalization of Marijuana in Uruguay, Monsanto and George Soros”, merkt Engdahl op dat Uruguay in 2014 het eerste land werd dat de teelt, verkoop en gebruik van marihuana legaliseerde. Soros is een belangrijke speler in Uruguay en lag mee aan de basis van de legalisering. Hij is lid van de beheerraad van de Drug Policy Alliance (DPA) in New York, de meest invloedrijke organisatie voor de legalisering van cannabis. De DPA is niet alleen in de VS actief maar ook in Uruguay en andere Latijns-Amerikaanse staten.

 

Engdahl schrijft:

“Onderzoek toont aan dat Monsanto, zonder er veel gerucht rond te maken, onderzoeksprojecten heeft lopen rond de actieve bestanddelen van marihuana, namelijk THC (tetrahydrocannabinol) met als doel de plant genetisch te manipuleren. David Watson van het Nederlandse bedrijf HortaPharm creëerde vanaf 1990 de grootste collectie cannabiszaden ter wereld. In 1998 tekende het Britse bedrijf GW Pharmaceuticals een overeenkomst met HortaPharm waardoor GW Pharma de rechten verwierf om de cannabis van HortaPharm voor eigen onderzoek in te zetten.”

 

In 2003 tekende het Duitse Bayer AG een overeenkomst met GW Pharmaceuticals voor een gezamenlijk onderzoeksproject van een extract op basis van cannabis. In 2007 besloot Bayer AG tot een uitwisseling van technologie met … Monsanto …

Zo heeft Monsanto discrete toegang tot de mogelijkheden van de cannabisplant en de genetische manipulatie ervan.

 

In 2009 kondigde GW Pharmaceuticals aan dat zij erin geslaagd waren een cannabisplant genetisch te wijzigen en een nieuwe cannabisvariëteit werd gepatenteerd.

 

Monsanto kan binnen kort zijn toegang tot het onderzoek van Bayer en GW nog behoorlijk vergroten. In maart 2016 benaderde Monsanto de Duitse chemiereus en farmagigant Bayer AG voor een samenwerkingsvoorstel aangaande gewassentechnologie. In mei deed Bayer een overnamebod op Monsanto. Een bod van 62 miljard dollar werd op 24 mei 2016 afgewezen wegens ‘te weinig’, maar de onderhandelingen duren voort.

 

Die fusie zou de grootste producent van zaden en chemicaliën creëren. Milieuactivisten zijn bezorgd dat de volledige agro-industrie zal devalueren tot steriele gewassen, gedrenkt in gevaarlijke pesticiden. Monsanto heeft honderden boeren juridisch aangeklaagd omdat zij zaden selecteren en bewaren voor hun volgende (eigen) teelt, zoals ze dat al duizenden jaren doen.

 

Bioboeren ondervinden steeds grotere moeilijkheden om hun gewassen te beschermen tegen besmetting door de GGO’s van Monsanto. In ‘”Seeds of Destruction” citeert Engdahl Henri Kissinger, minister buitenlandse zaken onder Richard Nixon. Kissinger orakelde: “Controleer de petroleum en je controleert de staten; controleer de voedselvoorraden en je controleert de mensen.” Engdahl beweert dat de ‘Groene Revolutie’ deel uitmaakte van Rockefeller’s agenda om alle zaden te vernietigen en alles in te zetten op landbouwproducten op basis van olie en gas, sectoren waarin Rockefeller grote belangen had. Zowat 75 procent van de voedingswaren in de Amerikaanse supermarkten zijn genetisch gemanipuleerd. Het is wat genoemd wordt het grootste biologisch experiment met menselijke proefkonijnen dat de wereld ooit gekend heeft.

 

Genetische manipulatie verplaatst zich nu van voedingswaren naar op planten gebaseerde medicijnen en plantaardige industriële vezel. Engdahl schrijft over de activiteiten van Monsanto in Uruguay: “Vermits in Uruguay de teelt van cannabis toegelaten is, kan het niet moeilijk zijn om zich te realiseren dat Monsanto een enorme markt ziet die zij kan beheersen met gepatenteerde cannabis zoals ze dat vandaag doet op de sojabonenmarkt. President Mujica van Uruguay heeft duidelijk gemaakt dat hij in zijn land een unieke genetische code wil voor cannabis om de ‘zwarte markt onder controle te houden’.”

 

Genetisch gemodificeerde cannabiszaden van Monsanto zouden aan die vereisten voldoen. Al decennia lang teelt Monsanto GGO sojabonen en GGO maïs in Uruguay. George Soros is mede-eigenaar van Adecoagro, een keten van landbouwindustriebedrijven die GGO zonnebloemen en sojabonen telen voor biobrandstof.

 

Andere bronnen uiten gelijkaardige bezorgdheden. Natural Health auteur Mike Adams waarschuwt: “Met een vooropgesteld cannabis zakencijfer van 13 miljard dollar tegen 2020, bestaat er weinig twijfel dat bedrijven als Monsanto gewoon wachten op Uncle Sam om het kruid van de Klasse 1 lijst te verwijderen om aan de slag te gaan.

 

In een artikel van 2010 over Proposition 19, een voorstel tot legalisering dat door de stemgerechtigden van Californië verworpen werd, merkte de auteur Conrad Justice Kiczenski op dat de criminalisering van cannabis als industriële hennep en als medische marihuana, een gouden zaak was voor een groot aantal industriële activiteiten, zoals de gevangenisindustrie, de oorlogsindustrie, de petroleum-, hout- en katoenindustrie, de farmaceutische industrie en de financiële sector.

 

Hij waarschuwt voor de decriminalisering van cannabis: “De volgende stap om de controle te bestendigen is de toekenning van de vergunningen, de taxatie van de cannabisteelt en het gebruik via de enige praktische kanalen die al beschikbaar zijn binnen het corporatieve systeem, via genetische manipulatie en patenten op het cannabisgenoom.

 

AUMA, wolf in schapenvacht

 

Zulke twijfels zijn een voedingsbodem voor de oppositie tegen de ‘Adult Use of Marijuana Act’, een wetsvoorstel uit 2016 dat een herschrijving wil van de medische marihuanawetgeving van Californië. Het voorstel van AUMA is niet bedoeld voor legalisering van recreatief gebruik. Er staan zoveel voorwaarden en beperkingen in dat de beschikbaarheid veel moeilijker en duurder wordt dan nu onder de huidige wetgeving het geval is. Bezit wordt voor personen onder de 21 jaar strafbaar. Critici zien in de Act enkel een middel om deze medicinale wonderplant in de gretige grijphanden van het Monsanto/Bayer/petrochemisch/farmaceutisch industrieel complex te loodsen. Zij stellen dat AUMA een dekmantel is om Proposition 215, de Compassionate Use Act die via referendum in 1996 gestemd werd, te kelderen.

 

Proposition 215 legaliseerde niet de verkoop van marihuana maar gaf aan zieken en gehandicapten van alle leeftijden het recht om de plant te telen en al zijn derivaten met anderen te delen op non-profit basis. Zij konden zich bij een arts naar keuze laten onderzoeken en een medisch attest krijgen voor gebruik van medische marihuana voor tal van aandoeningen.

 

Daarmee waren zij verzekerd van veilige en betaalbare beschikbaarheid van de plant in een nabijgelegen non-profit coöperatief, of in hun eigen tuin.

 

Zoals door justitie verduidelijkt werd in 2008, liet Proposition 215 terugbetaling toe van arbeid, kost, noodzakelijke teeltkennis en distributie van medische marihuana. De verdeling via een verkoopsnet werd toegestaan. Nochtans bleef de verkoop van marihuana voor corporatief profijt illegaal. Big Pharma’s netwerk werd daarmee uitgesloten van deelname.

 

Einde 2015 (in voege in 2016) werd Proposition 215 in Californië opzij geschoven door de Medical Marijuana Regulation and Safety Act (MMRSA) waarin de gezondheidsvereisten voor medische marihuana volledig herschreven werden. Tegenstanders stellen dat MMRSA ongrondwettelijk is omdat een referendum niet kan gewijzigd worden via wetgevende acties tenzij dit uitdrukkelijk vermeld wordt. Daarom hebben de voorstanders AUMA nodig, een kiezersinitiatief dat – in kleine lettertjes – de MMRSA in zijn mandaat bekrachtigt.

 

In combinatie met striktere toepassingsregels voor de ‘California Medical Association’, verplaatst de MMRSA effectief de medische marihuana therapie van de plant in zijn geheel naar een farmaceutisch derivaat dat volgens de regels van AUMA of van de ‘American Pharmaceutical Association’ wordt toegediend. MMRSA degradeert het recht op teelt tot een intrekbaar teeltprivilege, eventueel volgens locale regels. Het recht op een arts naar keuze werd eveneens geëlimineerd.

 

Critici merken ook op dat van de honderden miljoenen aan belastinginkomsten die AUMA verwacht uit de handel in marihuana en gerelateerde producten, geen cent naar het algemene fonds van de staat Californië gaat. Dat betekent geen geld voor publieke scholen, colleges, universiteiten, ziekenhuizen, wegen- en andere infrastructuur. In plaats daarvan gaat het geld naar een enorme smeergeldpot onder controle van de ‘Marijuana Medical Board’ van AUMA om in de eerste plaats hun eigen administratie te spekken, dan voor het afdwingen van hun eigen regels, en voor de uitgaven aan hun strafrechtelijke en wetgevende programma.

 

Het afdwingen van de wet en de straffen zullen een big business blijven vermits AUMA marihuanagebruik enkel legaliseert voor personen boven de 21 jaar en de beschikbaarheid zo moeilijk en kostelijk maakt dat zelfs volwassenen geneigd zijn zich te wenden tot de straathandel. ‘Legalisering’ door AUMA komt uitsluitend ten goede aan de petrochemische/farmaceutische industrie die slechts één doel heeft: de controle over alle teelten en het plantenleven in het algemeen.

 

 

Ellen Brown is advocaat, oprichtster van het Public Banking Institute, en auteur van 12 boeken inclusief de bestseller ‘Web of Debt’.

 

Meer van Ellen Brown vind je op:

http://www.counterpunch.org/author/ellen-brown/ en https://ellenbrown.com/