In april 2016 werd Pennsylvania de 24e staat die medische cannabis legaliseerde en dat is bijna de helft van de VS. Een belangrijke hindernis voor verdere legalisering is de federale cannabiswetgeving, ook geldig voor de zeer bruikbare industriële hennep, en die wetgeving stelt dat stoffen onder Klasse 1 geplaatst, niet legaal kunnen geteeld worden in de VS. Maar die klassering zou wel eens snel kunnen gewijzigd worden. In een brief van april aan de federale wetgevers verklaarde de DEA (Drugs Enforcement Administration) een beslissing te zullen nemen over de herklassering van marihuana in de eerste helft van 2016. (zie een update hier).

De presidentskandidaten zijn in het algemeen voorstander van een versoepeling van de wetgeving. In november 2015 introduceerde Bernie Sanders een
wetsvoorstel waarin gepleit wordt voor afschaffing van alle federale straffen voor bezit en teelt van de plant om de staten toe te laten hun eigen marihuanawetten te maken. Hillary Clinton wil zover niet gaan maar wil cannabis wel overhevelen van Klasse 1 (levensgevaarlijke drugs zonder medische waarde en met een hoog verslavingspotentieel) naar Klasse 2 (levensgevaarlijke drugs met medische waarde en met een hoog verslavingspotentieel). De republikeinse kandidaat Donald Trump zegt dat de oorlog tegen drugs een verloren zaak is en dat om die oorlog te winnen alle drugs gelegaliseerd moeten worden.
 

Monsanto’s jacht op cannabis

Door Ellen Brown voor CounterPunch – Nederlandse bewerking JosNijsten2016

De oorlog tegen cannabis wordt teruggeschroefd. Zal Monsanto de eindwinnaar zijn?

Een ander argument voor veranderingen in de federale wetgeving is het huidige gebrek aan bankservice voor de marihuana business. De meeste banken willen, uit angst voor sancties van het FDIC, geen diensten leveren aan de 6,7 miljard dollar marihuana industrie. Zeventig procent van de cannabisbedrijven krijgt geen bankrekening.
 

Maar het is Jill Stein (foto), presidentskandidate voor de groene partij, die de grootste wietfan genoemd werd. Vanuit haar perspectief als arts en verdedigster van de volksgezondheid, merkte Stein op dat honderdduizenden patiënten chronische pijn en kankerpijn lijden en baat hebben bij de legale beschikbaarheid van medische marihuana, legaal volgens de staatswetgeving. De economie in die staten vaart er wel bij. Zij haalt Colorado als voorbeeld aan. Sinds de eerste verkooppunten in januari 2014 de deuren openden, is de criminaliteit en de smokkel gedaald; belastinginkomsten verhogen en de economische groei door de marihuanaverkoop biedt meer werkgelegenheid.
 

MJCM16-01

Dat betekent dat miljarden dollars in omloop zijn in cash, wat belastingontwijking aanmoedigt en diefstal uitlokt, zodat het verlies aan winst op 10 procent mag geschat worden. Maar ook aan dat probleem kan binnenkort verholpen worden. Op 16 juni keurde het Senate Appropriations Committee een amendement goed om te vermijden dat het Treasury Department banken zou sanctioneren die rekeningen openden voor legale marihuanahandel. Een sterke groei van de nieuwe marihuanamarkt is natuurlijk geen goede reden voor decriminalisering ervan, als het echt een ernstig gezondheidsprobleem zou uitmaken. Maar er is in de VS geen enkel geval bekend van dodelijke overdosis cannabis. Niet dat het kruid geen negatieve effecten kan hebben, maar de risico’s verbleken bij die van alcohol (jaarlijks 30.000 doden in de VS) en van gepatenteerde farmaceutische producten die thans de belangrijkste oorzaak zijn van dodelijke overdoses. Voorgeschreven medicijnen, ingenomen volgens de voorgeschreven richtlijnen, kosten naar schatting elk jaar aan 100.000 Amerikanen het leven.
 

Achter de schermen van de cannabisoorlog. De vernietiging van ’s werelds belangrijkste landbouwgewas.

De grootste bedreiging van de gezondheid, als het over marihuana gaat, komt blijkbaar door de criminalisering ervan. Momenteel zijn meer dan 50 procent van de gedetineerden in de federale Amerikaanse gevangenissen, voor een overtreding van de drugswet, met marihuana aan de top van de lijst. Cannabis kan in de VS niet legaal gekweekt worden, zelfs geen hennep, het industriële gewas met zeer laag THC-gehalte. Waarom niet? Het antwoord heeft meer te maken met economische competitie en racisme dan met gezondheid. Cannabis behoort in feite tot de oudste gecultiveerde gewassen. Het werd duizenden jaren lang geteeld voor industriële en medicinale doeleinden. Tot 1883 behoorde hennep tot de belangrijkste landbouwgewassen (als niet dé belangrijkste). Het was de basisgrondstof voor textiel, zeep, brandstof, papier en vezels. Voor 1937 was cannabis een component van minstens 2000 medicijnen. In het vroege Amerika was het een patriottische plicht om hennep te telen. Cannabis was een wettig betaalmiddel in het grootste deel van het Amerikaanse continent van 1631 tot begin 19e eeuw. De Amerikanen konden er zelfs hun belastingen mee betalen. De papiermolen van Benjamin Franklin werd gevoed met cannabis. Hennep produceert bijna vier keer zoveel ruwe papiervezel als bomen en henneppapier is fijner, sterker en duurzamer dan papier uit pulp van bomen. Hennep was een essentiële bron voor elk land met een zeevaartindustrie. Het was de grondstof voor zeilen en koorden.
 

MJCM16-02

Vandaag wordt hennep legaal geteeld in honderden landen buiten de VS. Een artikel uit 1938 in Popular Mechanics beschreef hennep als het gewas van een miljard dollar (equivalent 16 miljard nu), bruikbaar in 25.000 producten, van dynamiet tot cellofaan. Nieuwe toepassingen duiken overal op. Er wordt ook gesteld dat cannabis een propere energiebron kan leveren die de nucleaire energie kan vervangen, het kan besmet water uit de grond filteren, ontbossing tegengaan en voorzien in een rijke voedingsbron voor mensen en dieren. Voor machtige concurrenten blijken die ontelbare toepassingen het probleem te zijn. Cannabis concurreerde met de houtkapindustrie, de katoenindustrie, de petrochemische industrie en de farmaceutische industrie. In de jaren 1930 kwam de plant in al zijn vormen onder vuur te liggen.
 

Het demoniseren van de plant ging samen met het demoniseren van de Mexicaanse immigranten die in grote aantallen de grens overstaken en algemeen als een bedreiging aanzien werden. Wiet roken maakte deel uit van hun cultuur. Harry Anslinger, de ‘vader van de oorlog tegen wiet’, was de eerste directeur van het Federal Bureau of Narcotics (FBN), voorloper van de Drug Enforcement Administration (DEA). Anslinger omhelsde racisme als een werktuig om marihuana te demoniseren. Hij deed uitspraken als “Marihuana lokt blanke vrouwen in sexuele relaties met negers, entertainers en anderen” of nog “Wiet doet die bruinen denken dat ze even goed zijn als blanke mannen”.
In 1937 werd als gevolg van deze sensationele racistische stellingen, het recreatief gebruik van marihuana verboden. Industriële hennep werd met dezelfde pennentrek mee verbannen.
Met de War on Drugs, gelanceerd door Nixon in de jaren 1970, werd cannabis opgenomen onder Klasse 1 van de gecontroleerde stoffen. De aanbeveling van de Shafer Commissie die met het finale rapport belast was en zich uitsprak tegen het onderbrengen van cannabis in Klasse 1, werd door Nixon straal genegeerd.
 

MJCM16-03ex

Volgens een artikel van april 2016 in Harper’s Magazine, was de War on Drugs politiek gemotiveerd. John Ehrlichman, naaste medewerker van Nixon, wordt geciteerd uit een interview dat hij gaf in 1994: De kampanje van Nixon voor het presidentschap in 1968 en zijn ambtstermijn daarna, werden met twee vijanden geconfronteerd: de linkse anti-oorlogsbeweging en de zwarten. “We wisten dat we het niet konden verbieden om tegen de oorlog te zijn of zwart, maar door herhaaldelijk hippies te associëren met marihuana en zwarten met heroïne, konden beide groepen zwaar gecriminaliseerd worden en hun leefgemeenschappen ontwricht. We konden hun leiders arresteren, binnenvallen in hun huizen, hun bijeenkomsten opdoeken en hen dag na dag in het avondnieuws belasteren. Of we wisten dat we leugens vertelden over de drugs? Natuurlijk wisten we dat.”
 

Het gedocumenteerde medicinale gebruik van cannabis gaat duizenden jaren terug maar het Klasse 1 statuut heeft de medische studies van cannabis zwaar gehinderd. Ondanks die obstakels heeft cannabis zijn belangrijke therapeutische waarde aangetoond, inbegrepen bij kanker, Alzheimer, multiple sclerose, epilepsie, glaucoom, longziekten, angst, spasmen, hepatitis C, darmontstekingen, artritispijn.

Nieuw onderzoek heeft ook het mechanisme van die brede waaier aan effecten blootgelegd. Blijkt dat de actieve farmacologische componenten van de plant bepaalde stoffen nabootsen die door ons lichaam op een natuurlijke wijze geproduceerd worden: de endocannabinoïden. Deze stoffen zijn verantwoordelijk voor het behoud van het evenwicht tussen cruciale biologische functies zoals slaap, eetlust, het immuunsysteem, en pijn. Als stress deze functies verstoort, dan zorgen de endocannabino￯den ervoor dat het evenwicht opnieuw hersteld wordt.

Ontstekingen liggen aan de basis van een groot aantal ziekten en degeneratieve aandoeningen. Stress ligt aan de basis van ontstekingen en cannabis bestrijdt zowel ontstekingen als stress. THC, het belangrijkste psychoactieve element van de plant, blijkt volgens studies twintig keer meer ontstekingswerende werking te hebben dan aspirine en dubbel zoveel als hydrocortisone. Aan CBD, het meest bestudeerde niet-psychoactieve element, wordt eveneens een waslijst aan therapeutische voordelen toegeschreven, onder meer als super antibioticum. CBD heeft aangetoond ‘superbugs’ te elimineren die resistent zijn tegen courant beschikbare medicatie. Dit is een belangrijke medische doorbraak omdat antibiotica in bepaalde ziekten het einde van hun efficiënte werking bereikt hebben.
 

Concurrent of aantrekkelijke nieuwe markt voor de farmaceutische industrie?

Letitia Pepper (foto), multiple sclerose patiënt, is daar een typisch voorbeeld van. Zij pleit voor de decriminalisering van marihuana voor persoonlijk gebruik. Zij zegt dat ze in de voorbije negen jaren aan haar verzekeringsmaatschappij 600.000 dollar bespaard heeft door medische cannabis te gebruiken in plaats van het pakket aan voorschrijfmedicatie om haar verlammende ziekte te behandelen. Dat zijn 600.000 dollar die de farmaceutische industrie mislopen is. Van slechts één patiënt.

Er zijn in de VS 400.000 MS patiënten en bij 20 miljoen mensen werd ooit in hun leven kanker vastgesteld. De chemotherapie die bij kankerbehandeling gebruikt wordt is de meest lucratieve business, direct bedreigd door een goedkoop op natuurlijke planten gebaseerd alternatief. Die bedreiging voor de winsten van Big Pharma kan een verklaring zijn waarom cannabis zo lang van de markt wordt gehouden.
 

Achter de schermen van de legalisatiedruk

De farmaceutische industrie heeft zowel veel te winnen als veel te verliezen bij de legalisering van de cannabisplant in zijn verschillende natuurlijke vormen. Gepatenteerde farmaproducten hebben de globale medicijnmarkt gemonopoliseerd. Wat die industrie niet wil is te worden beconcurreerd door een natuurlijke plant die iedereen in zijn tuin kan kweken en die beter werkt – en zonder neveneffecten – dan de dure farmaceutische producten.

MJCM16-06

Maar volgens Pepper en andere waarnemers is de plotse druk voor legalisering nog het meest verdacht. Zij vragen zich af of Big Pharma concurrentie zou toestaan, als ze geen joker in de mouw hadden. Hoewel de beweging voor legalisering van cannabis al tientallen jaren gedragen wordt door de gewone mensen, duikt plots het grote geld op achter die eis, geld van enkele extreem rijke individuen, verbonden aan Monsanto, de grootste producent van GGO-zaden.

In mei van dit jaar deed de Duitse farmaceutische en chemiegigant Bayer AG, een bod op Monsanto. Beide bedrijven werken met extracten op basis van cannabis. Auteur Mike Adams waarschuwt: Met een cannabisindustrie die naar schatting meer dan 13 miljard dollar zal opbrengen tegen 2020 en daarmee één van de belangrijkste spelers is op de nationale landbouwmarkt, bestaat er weinig twijfel dat bedrijven als Monsanto op de trein springen zodra Uncle Sam beslist om het kruid van de Klasse 1 lijst te verwijderen.

Andere belangrijke Amerikaanse grondstoffen als maïs en sojabonen zijn respectievelijk voor 88 en 91 procent genetisch gemanipuleerd. Daarom, eens de cannabisindustrie vrijkomt, en dat zal zeker gebeuren, dan is er geen ontkomen meer aan en zal cannabis een geprostitueerd product worden van de waanzinswetenschap en de duistere corporatieve monopoliseringtactieken.

Nu de gezondheidsvoordelen van cannabis duidelijk gemaakt zijn, verschuift de strijd van de decriminalisering naar een strijd om wie mag kweken, verkopen, voorschrijven. Onder de bestaande Californische wetgeving kunnen patiënten als Pepper hun planten kweken en gebruiken zonder noemenswaardige kosten. Nieuwe wetsvoorstellen voor het legaliseren van marihuana voor recreatief gebruik leggen regels op die volgens tegenstanders de thuiskwekers en kleine landbouwondernemingen uit de markt zullen drukken. De strafrechtelijke sancties voor overtredingen zouden sterk stijgen. Dat kan uitmonden in een vervanging van de natuurlijke cannabisplant door gepatenteerde genetisch gemanipuleerde planten die jaar na jaar moeten aangekocht worden.
 


Ellen Brown is advocaat, oprichtster van het Public Banking Institute, en auteur van 12 boeken inclusief de bestseller ‘Web of Debt’. Meer van Ellen Brown vind je op:
http://www.counterpunch.org/author/ellen-brown/ en https://ellenbrown.com/


 

Monsanto, Bayer en de jacht op het cannabis monopolie

Zoals uitgelegd in het eerste deel zijn de voordelen van cannabis voor de gezondheid duidelijk aangetoond. Het is een goedkoop natuurlijk alternatief voor een brede waaier aan aandoeningen. De niet psychoactieve vorm van cannabis, de hennep, heeft duizenden toepassingen. Cannabis was ooit één van de belangrijkste gewassen ter wereld. Er is in de VS geen enkel geregistreerd geval bekend van overlijden door overdosis cannabis.

Ter vergelijking: alcohol is – auto-ongevallen niet ingerekend – jaarlijks goed voor ongeveer 30.000 doden in de VS en voorgeschreven geneesmiddelen, toegediend volgens de richtlijnen, zijn oorzaak van 100.000 doden per jaar in de VS. Toch blijft cannabis een Klasse 1 gecontroleerde substantie (“een levensgevaarlijke drug zonder medische waarde en een hoog verslavingspotentieel”) voor verkoop en teelt illegaal in de VS. Zonder twijfel speelden de corporatieve belangen een grote rol in het handhaven van het cannabisverbod. De vraag is waarom ze nu zo plots op de legalisatiekar willen springen. Volgens een krantenartikel van april 2014 in The Washington Times, komt het grote geld achter de recente roep voor legalisering niet van de basisbeweging maar van enkele extreem rijke individuen met belangen in Big AG en Big Pharma.
 

MBJC16-01

Leidende figuur hierin is George Soros, één van de belangrijkste aandeelhouders van Monsanto, ‘s werelds grootste zadenbedrijf en producent van genetisch gemodificeerde zaden. Monsanto is de biotechgigant die ons Agent Orange schonk, DDT, PCB’s, pesticiden op basis van dioxine, aspartaam, rBGH (genetisch gemanipuleerd groeihormoon voor vee), RoundUp (glyfosaat) herbiciden, RoundUp Ready gewassen (GGO zaden resistent aan glyfosaat).
Monsanto blijkt nu GGO cannabis te ontwikkelen met de bedoeling de markt te overheersen met gepatenteerde GGO zaden, net zoals nu gebeurt met GGO maïs en GGO sojabonen. Daarom is het nodig dat de plant gelegaliseerd wordt, maar toch strikt genoeg onder controle blijft om enkel een opening te laten voor corporatieve belangen. Alle concurrentie kan onderdrukt worden door de toegankelijkheid tot de thuiskweek te beperken. De productie, verkoop en gebruik worden binnen strikte industriële richtlijnen ondergebracht. Industriële hennep wordt in die mate gereguleerd met zulke lage psychoactieve aanwezigheid dat enkel GGO versies aan de regels kunnen voldoen.
 

Dat zijn de elementen die de tegenstanders van deze cannabisregulering ontdekten tussen de kleine lettertjes van de recente initiatieven voor cannabisregulering. Patiënten die de cannabisplant in grote hoeveelheden gebruiken voor de behandeling van ernstige ziekten (bijvoorbeeld via voedsel) ontdekken dat de natuurlijke organische in de zon geteelde plant veel efficiënter is dan de opgefokte of “farmaceutische” cannabisderivaten. Letitia Pepper, Californische advocate, activiste, gebruikt medische marihuana om de effecten van haar ziekte (MS) onder controle te houden. Zij stelt dat als je niet het volste recht hebt om een natuurlijk therapeutisch kruid in je tuin te kweken, met als doel dat multinationale bedrijven de gelegenheid zouden krijgen om via dure licenties de teelt en de verkoop te monopoliseren en extreem hoge prijzen te bepalen. Is dat geen voortzetting van de Oorlog tegen Wiet(gebruikers)?
 

Monsanto heeft ontkend te werken met GGO variëteiten. Maar William Engdahl (foto), auteur van モSeeds of Destruction: The Hidden Agenda of Genetic Manipulationヤ, levert overtuigend indirect bewijs van het tegendeel. In een artikel van maart 2014, モThe Connection Between the Legalization of Marijuana in Uruguay, Monsanto and George Sorosヤ, merkt Engdahl op dat Uruguay in 2014 het eerste land werd dat de teelt, verkoop en gebruik van marihuana legaliseerde. Soros is een belangrijke speler in Uruguay en lag mee aan de basis van de legalisering. Hij is lid van de beheerraad van de Drug Policy Alliance (DPA) in New York, de meest invloedrijke organisatie voor de legalisering van cannabis. De DPA is niet alleen in de VS actief maar ook in Uruguay en andere Latijns-Amerikaanse staten. Engdahl schrijft:
“Onderzoek toont aan dat Monsanto, zonder er veel gerucht rond te maken, onderzoeksprojecten heeft lopen rond de actieve bestanddelen van marihuana, namelijk THC (tetrahydrocannabinol) met als doel de plant genetisch te manipuleren. David Watson van het Nederlandse bedrijf HortaPharm creëerde vanaf 1990 de grootste collectie cannabiszaden ter wereld. In 1998 tekende het Britse bedrijf GW Pharmaceuticals een overeenkomst met HortaPharm waardoor GW Pharma de rechten verwierf om de cannabis van HortaPharm voor eigen onderzoek in te zetten.”
 

Volg de geldstroom naar Uruguay

MBJC16-02

In 2003 tekende het Duitse Bayer AG een overeenkomst met GW Pharmaceuticals voor een gezamenlijk onderzoeksproject van een extract op basis van cannabis. In 2007 besloot Bayer AG tot een uitwisseling van technologie met … Monsanto … Zo heeft Monsanto discrete toegang tot de mogelijkheden van de cannabisplant en de genetische manipulatie ervan. In 2009 kondigde GW Pharmaceuticals aan dat zij erin geslaagd waren een cannabisplant genetisch te wijzigen en een nieuwe cannabisvariëteit werd gepatenteerd.

Monsanto kan binnen kort zijn toegang tot het onderzoek van Bayer en GW nog behoorlijk vergroten. In maart 2016 benaderde Monsanto de Duitse chemiereus en farmagigant Bayer AG voor een samenwerkingsvoorstel aangaande gewassentechnologie. In mei deed Bayer een overnamebod op Monsanto. Een
bod van 62 miljard dollar werd op 24 mei 2016 afgewezen wegens ‘te weinig’, maar de onderhandelingen duren voort. Die fusie zou de grootste producent van zaden en chemicaliën creëren. Milieuactivisten zijn bezorgd dat de volledige agro-industrie zal devalueren tot steriele gewassen, gedrenkt in gevaarlijke pesticiden. Monsanto heeft honderden boeren juridisch aangeklaagd omdat zij zaden selecteren en bewaren voor hun volgende (eigen) teelt, zoals ze dat al duizenden jaren doen.
 

Bioboeren ondervinden steeds grotere moeilijkheden om hun gewassen te beschermen tegen besmetting door de GGO’s van Monsanto. In ‘”Seeds of Destruction” citeert Engdahl Henri Kissinger, minister buitenlandse zaken onder Richard Nixon. Kissinger orakelde: “Controleer de petroleum en je controleert de staten; controleer de voedselvoorraden en je controleert de mensen.” Engdahl beweert dat de ‘Groene Revolutie’ deel uitmaakte van Rockefeller’s agenda om alle zaden te vernietigen en alles in te zetten op landbouwproducten op basis van olie en gas, sectoren waarin Rockefeller grote belangen had. Zowat 75 procent van de voedingswaren in de Amerikaanse supermarkten zijn genetisch gemanipuleerd. Het is wat genoemd wordt het grootste biologisch experiment met menselijke proefkonijnen dat de wereld ooit gekend heeft.

Genetische manipulatie verplaatst zich nu van voedingswaren naar op planten gebaseerde medicijnen en plantaardige industriële vezel.
 

MBJC16-03

Engdahl schrijft over de activiteiten van Monsanto in Uruguay: “Vermits in Uruguay de teelt van cannabis toegelaten is, kan het niet moeilijk zijn om zich te realiseren dat Monsanto een enorme markt ziet die zij kan beheersen met gepatenteerde cannabis zoals ze dat vandaag doet op de sojabonenmarkt. President Mujica van Uruguay heeft duidelijk gemaakt dat hij in zijn land een unieke genetische code wil voor cannabis om de ‘zwarte markt onder controle te houden’.”

Genetisch gemodificeerde cannabiszaden van Monsanto zouden aan die vereisten voldoen. Al decennia lang teelt Monsanto GGO sojabonen en GGO maïs in Uruguay. George Soros is mede-eigenaar van Adecoagro, een keten van landbouwindustriebedrijven die GGO zonnebloemen en sojabonen telen voor biobrandstof.
 

MBJC16-04

Andere bronnen uiten gelijkaardige bezorgdheden. Natural Health auteur Mike Adams waarschuwt: “Met een vooropgesteld cannabis zakencijfer van 13 miljard dollar tegen 2020, bestaat er weinig twijfel dat bedrijven als Monsanto gewoon wachten op Uncle Sam om het kruid van de Klasse 1 lijst te verwijderen om aan de slag te gaan. In een artikel van 2010 over Proposition 19, een voorstel tot legalisering dat door de stemgerechtigden van Californië verworpen werd, merkte de auteur Conrad Justice Kiczenski op dat de criminalisering van cannabis als industriële hennep en als medische marihuana, een gouden zaak was voor een groot aantal industriële activiteiten, zoals de gevangenisindustrie, de oorlogsindustrie, de petroleum-, hout- en katoenindustrie, de farmaceutische industrie en de financiële sector. Hij waarschuwt voor de decriminalisering van cannabis: “De volgende stap om de controle te bestendigen is de toekenning van de vergunningen, de taxatie van de cannabisteelt en het gebruik via de enige praktische kanalen die al beschikbaar zijn binnen het corporatieve systeem, via genetische manipulatie en patenten op het cannabisgenoom.
 

Zulke twijfels zijn een voedingsbodem voor de oppositie tegen de ‘Adult Use of Marijuana Act’, een wetsvoorstel uit 2016 dat een herschrijving wil van de medische marihuanawetgeving van Californië.

Het voorstel van AUMA is niet bedoeld voor legalisering van recreatief gebruik. Er staan zoveel voorwaarden en beperkingen in dat de beschikbaarheid veel moeilijker en duurder wordt dan nu onder de huidige wetgeving het geval is. Bezit wordt voor personen onder de 21 jaar strafbaar. Critici zien in de Act enkel een middel om deze medicinale wonderplant in de gretige grijphanden van het Monsanto/Bayer/petrochemisch/farmaceutisch industrieel complex te loodsen. Zij stellen dat AUMA een dekmantel is om Proposition 215, de Compassionate Use Act die via referendum in 1996 gestemd werd, te kelderen.
 

AUMA, wolf in schapenvacht

Proposition 215 legaliseerde niet de verkoop van marihuana maar gaf aan zieken en gehandicapten van alle leeftijden het recht om de plant te telen en al zijn derivaten met anderen te delen op non-profit basis. Zij konden zich bij een arts naar keuze laten onderzoeken en een medisch attest krijgen voor gebruik van medische marihuana voor tal van aandoeningen.
Daarmee waren zij verzekerd van veilige en betaalbare beschikbaarheid van de plant in een nabijgelegen non-profit coöperatief, of in hun eigen tuin. Zoals door justitie verduidelijkt werd in 2008, liet Proposition 215 terugbetaling toe van arbeid, kost, noodzakelijke teeltkennis en distributie van medische marihuana. De verdeling via een verkoopsnet werd toegestaan. Nochtans bleef de verkoop van marihuana voor corporatief profijt illegaal. Big Pharma’s netwerk werd daarmee uitgesloten van deelname.
 

Einde 2015 (in voege in 2016) werd Proposition 215 in Californie opzij geschoven door de Medical Marijuana Regulation and Safety Act (MMRSA) waarin de gezondheidsvereisten voor medische marihuana volledig herschreven werden. Tegenstanders stellen dat MMRSA ongrondwettelijk is omdat een referendum niet kan gewijzigd worden via wetgevende acties tenzij dit uitdrukkelijk vermeld wordt. Daarom hebben de voorstanders AUMA nodig, een kiezersinitiatief dat – in kleine lettertjes – de MMRSA in zijn mandaat bekrachtigt.
In combinatie met striktere toepassingsregels voor de ‘California Medical Association’, verplaatst de MMRSA effectief de medische marihuana therapie van de plant in zijn geheel naar een farmaceutisch derivaat dat volgens de regels van AUMA of van de ‘American Pharmaceutical Association’ wordt toegediend. MMRSA degradeert het recht op teelt tot een intrekbaar teeltprivilege, eventueel volgens locale regels. Het recht op een arts naar keuze werd eveneens geëlimineerd.
Critici merken ook op dat van de honderden miljoenen aan belastinginkomsten die AUMA verwacht uit de handel in marihuana en gerelateerde producten, geen cent naar het algemene fonds van de staat Californië gaat. Dat betekent geen geld voor publieke scholen, colleges, universiteiten, ziekenhuizen, wegen- en andere infrastructuur. In plaats daarvan gaat het geld naar een enorme smeergeldpot onder controle van de ‘Marijuana Medical Board’ van AUMA om in de eerste plaats hun eigen administratie te spekken, dan voor het afdwingen van hun eigen regels, en voor de uitgaven aan hun strafrechtelijke en wetgevende programma.
Het afdwingen van de wet en de straffen zullen een big business blijven vermits AUMA marihuanagebruik enkel legaliseert voor personen boven de 21 jaar en de beschikbaarheid zo moeilijk en kostelijk maakt dat zelfs volwassenen geneigd zijn zich te wenden tot de straathandel. ‘Legalisering’ door AUMA komt uitsluitend ten goede aan de petrochemische/farmaceutische industrie die slechts één doel heeft: de controle over alle teelten en het plantenleven in het algemeen.
 

MBJC16-05
Website_Design_NetObjects_Fusion
LOGO2016
HND1
HND2
AE link